آغاز جنگ نرم از کدام منظر

آقای صفارهرندی- سردبیر سابق کیهان و وزیر سابق ارشاد اسلامی در دولت نهم- معتقد است شروع دوران سازندگی و تاسیس فرهنگسراها و تاسیس روزنامه همشهری و «تغییر ذائقه مردم به شهروند حقوق مدار و مطالبه گر» در دوران سازندگی و اصلاحات، زمان آغاز جنگ نرم علیه نظام جمهوری اسلامی ایران است (اعتماد، ۲۱آذر) ولی با بررسی شواهد تاریخی انقلاب اسلامی و موضع گیری های حضرت امام، زمان و مکان جنگ نرم علیه انقلاب اسلامی چیز دیگری مفهوم می شود. حضرت امام خمینی در صدور پیام قبول قطعنامه ۵۹۸، همه را به جنگ دیگری توجه داد که تا پایان عمرشان این جنگ در همه پیام هایشان به خصوص در پیام سوم اسفند ۶۷ (منشور روحانیت) ملموس بود. ایشان بی نیاز از هر شرح و تفسیری هویت و شعار دشمنان خطرناک انقلاب اسلامی را برای ما روشن کرده است؛ «در حوزه و دانشگاه ها مقدس نماها را که خطر آنان را بارها و بارها گوشزد کرده ام، اینان با تزویرشان از درون محتوای انقلاب و اسلام را نابود می کنند، اینها با قیافه های حق به جانب و طرفدار دین و ولایت، همه را بی دین معرفی می کنند، باید از شر اینها به خدا پناه بریم.» (صحیفه نور، جلد ۲۰، ص ۲۳۵) براساس موضع گیری های ایشان پس از جنگ تحمیلی می توان استنباط کرد که خصوصیات قدرت نرمی که در درون منجر به نابودی انقلاب می شود، حداقل سه مورد ذیل است. ۱) مخالفت با تمدن جدید، جهل و خرافه سه ماه بعد در دوم مهر ۶۷ در پاسخ به نامه حجت الاسلام قدیری ( عضو شورای نگهبان از تیر ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳) در مورد شطرنج و آلات موسیقی، آورده اند؛ «آنگونه که جنابعالی از اخبار و روایات برداشت دارید، تمدن جدید به کلی باید از بین برود و مردم کوخ نشین بوده یا برای همیشه در صحرا ها زندگی نمایند... ولی شما را نصیحت پدرانه می کنم که سعی کنید تنها خدا را در نظر بگیرید و تحت تاثیر مقدس نماها و آخوند های بی سواد واقع نشوید، چرا که اگر بنا است با اعلام و نشر حکم خدا به مقام و موقعیت مان نزد مقدس نماهای احمق و آخوند های بی سواد صدمه یی بخورد، بگذارید هر چه بیشتر بخورد.» (صحیفه نور، جلد ۲۱،ص۳۵) و همچنین در پاسخ به نامه بعدی آقای قدیری در دوازدهم مهر ۶۷ آورده اند؛ «ما باید سعی کنیم تا حصارهای جهل و خرافه را شکسته تا به سرچشمه زلال اسلام ناب محمدی- صلی الله علیه و آله- برسیم و امروز غریب ترین چیزها در دنیا همین اسلام است و نجات آن قربانی می خواهد و دعا کنید من نیز یکی از قربانی های آن گردم.» (صحیفه نور، جلد ۲۱،ص ۴۱) ۲) تحجر و واپسگرایی در سوم اسفند ۶۷ حضرت امام در پیام بسیار مهمی که لقب منشور روحانیت را به خود گرفته، لزوم مقابله و جنگ با این فرقه هویت مدار را بسیار روان و با آدرس های دقیقی مکتوب کردند؛ «امروز عده یی با ژست تقدس مآبی چنان تیشه به ریشه دین و انقلاب و نظام می زنند که گویی وظیفه یی غیر از این ندارند. خطر تحجرگرایان و مقدس نمایان احمق در حوزه های علمیه کم نیست. طلاب عزیز لحظه یی از فکر این مارهای خوش خط و خال کوتاهی نکنند. اینها مروج اسلام امریکایی اند و دشمن رسول الله.» (صحیفه نور، جلد۲۱، ص۹۱) «در شروع مبارزات اسلامی اگر می خواستی بگویی شاه خائن است بلافاصله جواب می شنیدی که شاه شیعه است. عده یی مقدس نمای واپسگرا همه چیز را حرام می دانستند و هیچ کس قدرت این را نداشت که در مقابل آنها قد علم کند. خون دلی که پدر پیرتان از این دسته متحجر خورده است هرگز از فشارها و سختی های دیگران نخورده است... آنقدر که اسلام از این مقدسین و روحانی نما ضربه خورده است از هیچ قشر دیگر نخورده است و نمونه بارز آن مظلومیت و غربت امیرالمومنین علیه السلام که در تاریخ روشن است. بگذارم و بگذرم و ذائقه ها را بیش از این تلخ نکنم. ولی طلاب جوان باید بدانند که پرونده تفکر این گروه همچنان باز است و شیوه مقدس مآبی و دین فروشی عوض شده است.» (صحیفه نور، جلد ۲۱،ص ۹۲) ۳) وارثان انحصاری ولایت «دیروز حجتیه یی ها مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را کردند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند امروز انقلابی تر از انقلابیون شده اند. ولایتی های دیروز که در سکوت و تحجر خود آبروی اسلام و مسلمین را ریخته اند و در عمل پشت پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت را شکسته اند و عنوان ولایت برایشان جز تکسب و تعیش نبوده است امروز خود را بانی و وارث ولایت نموده و حسرت ولایت دوران شاه را می خورند. راستی اتهام امریکایی و روسی و التقاطی، اتهام حلال کردن حرام ها و حرام کردن حلال ها، اتهام کشتن زنان آبستن و حلیت قمار و موسیقی از چه کسانی صادر می شود، از آدم های لامذهب یا از مقدس نماهای متحجر و بی شعور؟» (صحیفه نور، جلد ۲۱،ص ۹۳)