اتوبوس؛ اختلاف تازه دولت و شهرداری

اتوبوس‌ها زبان ندارند که بگویند آیا در این سال‌ها دوست جدیدی به جمعشان اضافه شده یا نه.شهردار می‌گوید سه سال است دولت حتی یک اتوبوس هم به تهران نداده است، اما دولتی‌ها می‌گویند تهران در این سال‌ها بیش از سهمش اتوبوس گرفته است. شهرداری تهران دولت را به حمایت نکردن از حمل و نقل عمومی متهم می‌کند و در مقابل شورای عالی ترافیک در دفاع از عملکرد دولت تاکید می‌کند در هیچ دوره‌ای به اندازه این دولت از توسعه حمل و نقل عمومی بویژه در تهران حمایت نشده است. آنها می‌گویند دولت نه‌تنها در عمل به تعهدات خود کوتاهی نکرده، بلکه بیش از حد نیاز هم به تهران اتوبوس داده و اگر هنوز سیستم حمل و نقل عمومی پایتخت با مشکلات جدی دست به گریبان است، دلیل آن کمبود ناوگان یا همکاری نکردن دولت نیست، بلکه نبود مدیریت صحیح شهرداری تهران است. ● تهران‌؛ سه سال در حسرت اتوبوس دولتی سه سال است که از اتوبوس دولتی در تهران خبری نیست؛ دولتی‌ها سه سال است که تهرانی‌ها را در حسرت یک دستگاه اتوبوس گذاشته‌اند؛ این گفته شهردار تهران است که دولت را به حمایت نکردن از حمل و نقل عمومی در تهران متهم کرده و می‌گوید: شهرداری در توسعه حمل و نقل عمومی تهران تنهاست. محمدباقر قالیباف در گفت‌وگو با فارس درباره اعلام آمادگی شهرداری تهران برای این‌که طی یک برنامه چهار ساله مشکل آلودگی هوای پایتخت را به شرط همکاری دستگاه‌های ذی‌ربط حل کند، توضیح داد: متاسفانه دستگاه‌های اجرایی در این زمینه با شهرداری تهران همکاری نکردند و طبیعتا در چنین شرایطی امکان تحقق این هدف فراهم نشد، اما شهرداری با اقداماتی مانند توسعه فضای سبز، کنترل محدوده طرح ترافیک و کاهش تردد خودروها در محدوده بازار و مرکز برای کاهش آلودگی هوای پایتخت تلاش می‌کند. وی افزود: با تمام اقدامات انجام شده روزانه ۹۰۰ تا یک هزار خودرو به شهر اضافه می‌شود که همین امر به معضل ترافیک و آلودگی هوا دامن زده است. شهردار تهران با تاکید بر تاثیر‌گذاری توسعه حمل و نقل عمومی با محوریت مترو در کاهش ترافیک شهر، تصریح کرد: با ورود واگن‌های جدید به مترو، ظرفیت جابه‌جایی مسافران را افزایش داده‌ایم تا شهروندان براحتی بتوانند در شهر تردد کنند. ● کمک چهار برابری دولت به اتوبوسرانی طبق روال داستان دنباله‌دار اختلاف شهرداری و دولت بر سر حمل و نقل عمومی، حالا نوبت شورای عالی ترافیک کشور است که به نیابت از دولت به اظهارات شهردار تهران واکنش نشان دهد. دبیر شورای‌عالی ترافیک کشور در گفت‌وگو با فارس با رد ادعای شهردار تهران تاکید می‌کند: کمک‌های دولت به اتوبوسرانی تهران در طول هفت سال اخیر ۴.۷ برابر شده است. مجتبی شفیعی می‌گوید: سهم شهر تهران از اتوبوس‌ها در طول هفت سال اخیر ۴۳۸۰ دستگاه بوده که در مقایسه با مدت مشابه در دولت‌های قبل، تخصیص ۹۵۰ دستگاه اتوبوس بیشتر، رشدی بیش از ۴.۷ برابری را نشان می‌دهد. شفیعی این را هم می‌گوید که در طول عمر دولت نهم و دهم عمر متوسط ناوگان اتوبوس‌های شهری در کشور از ۱۱ سال به ۶.۵ سال کاهش یافته است. در طول عمر دولت‌های نهم و دهم تاکنون بیش از ۱۲ هزار و ۳۰۰ دستگاه اتوبوس شهری با یارانه ۸۲.۵ درصدی به شهرداری‌های کشور تحویل داده شده است. در واقع تعداد کل اتوبوس تحویلی در مدت مشابه دولت‌های قبل حدود ۴۷۰۰ دستگاه آن هم با یارانه ۶۵ درصدی بوده که این بیانگر رشد بیش از ۲.۶ برابری عملکرد دولت در حوزه توسعه و نوسازی ناوگان اتوبوسرانی شهری کشور است. دبیر شورای عالی ترافیک در این باره توضیح می‌دهد که سهم شهر تهران از این اتوبوس‌ها در طول هفت ساله اخیر، حدود ۴۳۸۰ دستگاه بوده که در مقایسه با مدت مشابه دولت‌های قبل، تخصیص ۹۵۰ دستگاه اتوبوس بیشتر، رشدی بیش از ۴.۷ برابری را نشان می‌دهد. به گفته شفیعی، سهم اتوبوس‌های تحویلی به شهر تهران نسبت به دیگر شهرهای کشور نیز در دولت‌های قبل معادل ۲۰ درصد کل شهرها بوده که در طول دولت‌های نهم و دهم به بیش از ۳۶ درصد رسیده است. دبیر شورای عالی ترافیک معتقد است: هر چند شهر تهران حدود ۱۱ درصد از کل جمعیت کشور را در خود جا داده است، اما تحویل ۳۶ درصد از کل اتوبوس‌های شهری کشوری به این شهر به تنهایی گویای توجه ویژه دولت فعلی به حمل و نقل عمومی شهروندان تهرانی است. ● حمل و نقل عمومی با اعمال شاقه ترافیک و آلودگی هوا به​عنوان دو معضل مهم در زندگی پایتخت‌نشین‌ها در حالی هر روز به شرایط بحرانی نزدیک‌تر می‌شود که کارشناسان و مسوولان ترافیکی شهر تنها راه خارج شدن از این وضع را کاهش استفاده از خودروی شخصی و ترغیب شهروندان به استفاده از حمل و نقل عمومی برای سفرهای درون‌شهری می‌دانند. نسخه استفاده از حمل و نقل عمومی به جای خودروی شخصی در شرایطی برای شهروندان تهرانی پیچیده می‌شود که بسیاری از مسافران دائم حمل و نقل عمومی از مصائب و مشکلات اتوبوس، مترو و تاکسی سواری در پایتخت گلایه‌ها دارند. درهایی که از شدت فشار جمعیت بسته نمی‌شود، دست و پاهایی که به دلیل ماندن لای در اتوبوس‌ها آسیب می‌بینند، مسافرانی که به هر سختی خود را به میله‌های آهنی اتوبوس آویزان می‌کنند تا شاید در میانه راه بتدریج بتوانند خود را بالاتر بکشند و نبود تهویه مناسب و گرمای طاقت‌فرسا تنها بخشی از مصائب بلندبالای مسافرانی است که چاره‌ای جز استفاده از حمل و نقل عمومی ندارند. شهروندان تهرانی محکوم شده‌اند به استفاده از حمل و نقل عمومی با اعمال شاقه؛ آنها مدت‌هاست چه بخواهند و چه نخواهند پایشان به اختلافات دولت و شهرداری کشیده شده، اما در این میان یک نگرانی مهم هم دارند، این‌که مبادا مسافران حمل و نقل عمومی تاوان این اختلافات را بپردازند.