از خدا بی واسطه بخواه ، مطمئن باش بی واسطه خواهد داد

● خوشه ای ازوصایای امام علی ( ع ) به فرزند عزیزش امام حسن (ع ) (۱) انسان وقتی بدنیا می آید ، دو چیز است که هیچگاه از او جدا نخواهد شد ، ۱ – نیاز به غذای جسم ۲ – نیاز به غذای روح و این دو نیاز است که مانند هاله ای سنگین ، روی زندگیش می گسترد و همه تصمیماتش را تحت الشعاع قرار می دهد . و حتی همین دو هستند که می توانند بهترین ابزار برای بهره کشی دیگران از او باشند . همه بشریت در هماره تاریخ ، می دانسته اند ، که در آفرینش وجود کاملی هست که به هیچ چیز از جنس نیازهای ما نه محتاج است و نه وابسته ، و هموست که قادر مطلقی است که می تواند به همه کس ، همه چیز بدهد . اما چگونه باید از او خواست ؟ ، و یا او چگونه می شنود ؟ و یا از همه مهمتر ، او چگونه می دهد ؟ این تنها سوال مشترکی است که همه انسان ها با آن مواجه بوده و با پاسخی که به آن می دهند پایه های سرنوشت خویش را گذارده و بنای آنرا می سازند . و البته همین جا نیز هست که در آسیب شناسی دلایل وابستگی انسان ها به دیگرانی از جنس خودش ، در طول تاریخ ، به این نکته اساسی می رسیم که : << هرگاه انسانهایی ، فرصت پیدا کردند تا خود را بیابند و در دست یابی به خزائن مادی و معنوی جهان هستی ( آنهم به هر اندازه ) از دیگران پیشی بگیرند و در این مسیر در چنگال نفس خود اسیر شدند ، اهریمن وار دیگران را به زیر سلطه خویش کشیدند و آنگونه رفتار کردند که نتیجه اش چیزی نبود جز استثمار و استحمار آنها >> . به مردم القا کردند که " خداوند آنقدر بزرگ است و دور که شما کوچکترین ها ، امکان حتی فکر کردن به او را نخواهید داشت ، چه رسد به آنکه از او افاضه فیضی بخواهید و یا اجابت دعایی و یا اعطای نعمتی ! " پس باید دیگرانی باشند تا واسطه این امر شده ، هم برایتان دعا و طلب کنند ، و هم در گرو آبرو و شان ملکوتیشان ، از او ، برایتان ، فیض و رحمت و نعمت ، دست و پا کنند . ! اما آیا واقعا اینگونه است ؟ آیا همویی که تک تک خلق را عیال خود دانسته (۲) و به خلقت همه آنها مباحات کرده است (۳)، بشر را خلق کرده تا بر او فخر و تکبر کند ؟ و یا در جایگاهی بس رفیع بنشیند و عطای رحمت خویش را محصور به موانعی از جنس همین آدمیان کند که هرگاه اینان خواستند ، او عطا نماید ؟!! حاشا و کالله ، که او هرگز چنین نبوده و نیست ، که او نه درخلقت ، محتاج شریکی بوده (۴) و نه در عطا و بخشش ، نیاز به واسطه ای (۵) ، که او " غنی عن العالمین (۶) " است . در این جا گوشه ای از کلام امام همام علی ( ع ) در وصایایش به فرزند عزیزش امام حسن ( ع ) را می آوریم ، که چقدر زیبا و دلنشین ، وجود خداوند حکیم را برایش توصیف می کند و چگونه او را به او فرا می خواند !! پسرم ، اول خودسازی ! پسرم! همانا تو را به تقوی الهی سفارش می کنم که پیوسته در فرمان او باشی ، و دلت را با یاد خدا زنده کنی ، و به ریسمان او چنگ زنی ، چه وسیله ای مطمئن تر از رابطه تو با خداست اگر سررشته آن را در دست گیری. (۷) پسرم ، فقط خداوند صاحب همه چیز و همه علم و جاودانه است ! پسرم! در وصیت من درست بیاندیش ، بدان که در اختیاردارنده مرگ همان است که زندگی در دست او، و پدیدآورنده موجودات است . همو می میراند ، و نابودکننده همان است که دوباره زنده می کند ، و آنکه بیمار می کند شفا نیز می دهد . بدان که دنیا جاودانه نیست ، و آنگونه که خدا خواسته است برقرار است ، از عطا کردن نعمتها ، و انواع آزمایشها ، و پاداش دادن در معاد ، و یا آنچه را که او خواسته است و تو نمی دانی . پس اگر درباره جهان ، و تحولات روزگار مشکلی برای تو پدید آمد آن را به عدم آگاهی ارتباط ده، (۸) پسرم ، خداوند واسطه ای برای نعمت و رحمتش قرار نداده است ! بدان ، خدایی که گنجهای آسمان و زمین در دست اوست ، به تو اجازه درخواست ( بی واسطه از او) داده ، و اجابت آن را ( فقط خودش ) بعهده گرفته است . تو را فرمان داده که ( فقط ) از او بخواهی تا عطا کند ، درخواست رحمت کنی تا ببخشاید ، و خداوند بین تو و خودش کسی را ( به عنوان واسطه ) قرار نداده تا حجاب و فاصله ( بین تو و خودش ) ایجاد کند ،و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری. و در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است . در کیفر تو شتاب نداشته ، و در توبه و بازگشت ، بر تو عیب نگرفته است . در آنجا که رسوایی سزاوار توست ، رسوا نساخته ، و برای بازگشت بخویش شرائط سنگینی ( اعم از شفاعت کسی و یا شان و منزلت واسطه ای ) مطرح نفرموده است . در گناهان ، تو را به محاکمه نکشیده ، و از رحمت خویش ناامیدت نکرده ، بلکه بازگشت تو را از گناهان ، نیکی شمرده است. (۹) پسرم ، کلید گنجینه های الهی فقط خواست توست از او ! هرگاه او را بخوانی ، ندایت را می شنود ، و چون با او راز دل گویی راز تو را می داند ، پس حاجت خود را ( فقط ) با او بگوی ، و آنچه در دل داری نزد او باز گوی ، غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن ، تا غمهای تو را برطرف ، و در مشکلات تو را یاری رساند . از گنجینه های رحمت او چیزهایی را درخواست کن که جز او کسی نمی تواند عطا کند ، مانند عمر بیشتر، تندرستی بدن ، و گشایش در روزی ، ( و بدان که ) خداوند کلیدهای گنجینه های خود را در دست تو قرار داده ( نه هیچ واسطه ای دیگر ) ، چرا که به تو اجازه دعا کردن و خواستن داد . پس هرگاه اراده کردی می توانی با دعا ، درهای نعمت خدا را بگشایی ، تا باران رحمت الهی بر تو ببارد . هرگز از تاخیر اجابت دعا ناامید مباش ، زیرا بخشش الهی باندازه نیت توست . گاه ، در اجابت دعا تاخیر می شود تا پاداشی بیشتر ازخواسته دعا کننده بدهد . گاهی درخواست می کنی اما پاسخ داده نمی شود ، زیرا بهتر از آنچه خواستی به زودی یا در وقت مشخص ، به تو خواهد بخشید ، یا به جهت اعطاء بهتر از آنچه خواستی ، آنرا اجابت نمی کند، زیرا چه بسا خواسته هایی داری که اگر داده شود مایه هلاکت دین تو خواهد بود. پس خواسته های تو بگونه ای باشد که جمال و زیبایی تو را تامین ، و رنج و سختی را از تو دور کند ، که نه مال دنیا برای تو پایدار، و نه تو برای مال دنیا باقی خواهی ماند. (۱۰)