انقلاب اسلامی با آرمان های کامل

ملت ایران طی ۱۰۰ سال اخیر حرکت های مهمی در جهت استیفای حقوق خود انجام داده است، منتها انقلاب بزرگ ۵۷ از حیث آرمان ها، انقلابی به غایت کامل و دربردارنده همه آرزوها و تمایلات و خواسته های بحق مردم بود. اگر در نهضت مشروطه تنها محدودیت نسبی قدرت مطلقه پادشاه و پاسخگو کردن این مقام در نظر بود، در انقلاب اسلامی اساس پادشاهی و سلطنت مورد نفی قرار گرفت و بساط استبداد از ریشه در معرض هجوم واقع شد. اگر در نهضت ملی شدن نفت روی استقلال از سلطه اقتصادی بیگانه تمرکز صورت گرفت، در سال ۱۳۵۷ مردم به استقلالی همه جانبه روی آوردند و قطع دست هر بیگانه یی در هر زمینه سلطه جویانه را نهادینه کردند. در واقع انقلاب اسلامی از هر زاویه یی که بنگریم، تکامل یافته همه حرکت های موفق یا غیرموفق ایرانیان بود و تلاش همه جانبه یی صورت گرفت تا این نهضت تاریخی خالی از کمترین عیب ها و مملو از بهترین خوبی ها باشد. انقلاب سال ۵۷ بدون خشونت و با کمترین هزینه ممکن و از طریق مشارکت همه جانبه مردم در حرکت های اعتراضی و خصوصاً راهپیمایی ها و اعتصاب ها دنبال شد تا خواسته های مشروع و منطقی مردم از لوله تفنگ ها و جنگ های چریکی، رادیکال و پرتلفات نباشد، عنصر دین به کار آمد و مردم را راضی کرد که فردای پیروزی اخلاق و معنویت محور تصمیم ها شود و هرج و مرج فرهنگی، اعتقادات و باورهای ملت را هدف حمله قرار نخواهد داد.نهضت مردم در میان حیرت ناظران، استقلالی ذاتی داشت و کمترین تکیه به بیگانگان را برنمی تافت تا هویت اصیل آن دستاوردهای بزرگ خودباوری و جوشش درونی را به ارمغان بیاورد.رهبری یک مرجع تقلید پرنفوذ و منزه همه خاطرها را آسوده ساخت و همین معنا باعث شد که گستردگی حضور مردم در صحنه های انقلاب به اجماعی ملی برسد و موانع پیش رو کوچک و برداشتنی شوند.بزرگی، کاملی و ریشه دار شدن انقلاب برکات عظیمی به بار آورد که در انقلاب های دیگر کمتر مشاهده شد. پیوند رهبری و مردم و اجماع حاصل از آن عوارض طبیعی نابودی یک نظام پادشاهی و استقرار نظامی دیگر را به کمترین حد خود رساند و امکان مراجعه به آرای عمومی و ابتنا به انتخابات را فراهم کرد.در واقع اوضاع آنچنان فوق العاده نشده که ضرورت های انقلابی مانع از برآوردن خواسته های تاریخی مردم شود. این معنا چنان روشن و واقعی بود که حتی در زمان جنگ هم تاخیری در مراجعه به آرای عمومی صورت نگرفت و همه ارکان نظام بر اثر تصمیم و نظر اکثریت مردم استقرار یافت.با انقلابی چنین مردمی و چنان پاک و آرمانخواه کاملاً منطقی است که هیچ گاه و تحت هیچ شرایطی و هیچ ضرورتی کمترین گردی بر دامان دستاوردهای عظیم مردم خصوصاً تسلط آنها بر سرنوشت خویش ننشیند.اکنون پس از ۳۱ سال از پیروزی انقلاب کبیر اسلامی باید چالش های موجود را از طریق بازگشت واقعی به آرمان های بزرگ مردم حل و فصل کرد. تنظیم قانون اساسی پس از مدت کمی از پیروزی انقلاب و حضور چهره ها و استوانه های نظام در تدوین آن و در نهایت تایید آن از طرف مردم و امام خمینی این قانون را ماحصل همه خواسته ها و آرزوها و میثاق بزرگ میان مردم و حاکمیت کرد و تا چنین قانونی در میان ما هست، امکان رفع مناقشه ها و برآوردن خواست اکثریت مردم امکانی در دسترس و بی هزینه است.اگر عملاً و به صورت همه جانبه به قانون اساسی مراجعه کنیم و روح حاضر در آن که در همه اصول آن متبلور شده است را محور قرار دهیم در واقع به خواسته های قاطبه مردم در انقلاب سال ۵۷ مراجعه کرده ایم. اگر می خواهیم دقیقاً مشاهده کنیم که مردم چه می خواستند و چرا به خیابان ها آمدند و چرا یک نظام شاهنشاهی را با همه حمایت های قدرت های بیرونی که پشت سر خود داشت منحل کردند، کافی است سطرسطر قانون اساسی را یک یک مطالعه کنیم و در اجرای همه اصول آن، کوچک ترین اهمالی به خود راه ندهیم و هیچ یک از آرمان های این قانون مدون و روشن را از نظر دور نداریم. هنوز هم شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی خواست و تمایلات مردم را دربردارد و همه گرایش های جامعه ایرانی را پوشش می دهد.راهپیمایی بزرگ ۲۲ بهمن امسال می تواند بازگشتی اساسی و واقع گرایانه به آرمان های انقلاب اسلامی را نوید دهد که در پرتو آن ضمن نفی هرگونه نفوذ بیگانگان، آزادی های مشروع قوام گیرند و اخلاق و معنویت و دیانت هم با خواست و اراده جمهور مردم، ایران اسلامی را بالنده تر از همیشه به جهانیان نشان دهد.انقلابی به بزرگی و خلوص انقلاب اسلامی هنوز هم نیازمند گذشت، فداکاری، دقت، آگاهی، تعهد و مشارکت همه مردم است. کسانی که این مشارکت را به حداقل می رسانند یا عنصر مهم آگاهی مردم را برنمی تابند و آنها را صرفاً دنباله رو می خواهند، در واقع هیچ خدمتی به انقلاب نمی کنند و پایه ها و ریشه های این انقلاب را دچار آفت می کنند.ما باید به داشتن مردمی آگاه و صبور و حق جو افتخار کنیم و انقلاب را ثمره زحمات طاقت فرسای آنها بدانیم. نسل جوان امروز فرزندان پدرانی هستند که دست از جان شستند و انقلاب را به پیروزی رساندند و در حراست از آن لحظه یی تردید نکردند. به نظر می رسد اگر خوب بنگریم و سلایق جناحی مانع از دیدن واقعیات موجود نشود، هنوز هم همان پدران و همین فرزندان خواستار آزادی، استقلال و جمهوری اسلامی هستند. اگر مردم ما انقلاب خود را به نام دین آغاز کردند، برای این بود که اخلاق و معنویت و راستی و صداقت و دوستی و پاکی را هم توام با آزادی و استقلال می خواستند و می خواهند.اگر عملکردها را کنار بگذاریم تردیدی نمی توان داشت که همه مردم خوب این سرزمین تمنای حصول آرمان های بزرگ خود در انقلاب سال ۵۷ را دارند و هنوز هم نظر و عمل هر مسوولی را از اصل انقلاب جدا می کنند. واقع بینی و تعهد انقلابی کمک می کند که به خواست و اراده مردم در همه زمینه ها تمکین کنیم و انقلاب را برای همیشه بیمه کنیم.