قلبشان تند تند میزند، دست و پایشان سست میشود و کلا اگر قرار باشد در یک جمع حضور داشته باشند کلی میمیرند و زنده میشوند و دعا دعا میکنند در جمع آدمهای غریبه حضور نداشته باشند! این حالت آدمهای خجالتی و کمرو است که از دیدار با آدمهای جدید، احساس خوبی ندارند و حتی گاهی احساس ناراحتی میکنند. همه آدمها در بعضی از موقعیتهای زندگیشان خجالت را تجربه کردهاند اما تنها کسانی به طور جدی از آن رنج میبرند که خجالت بخشی از ویژگیهای شخصیتیشان شده است. اما خیلی خودتان را ناراحت نکنید چون حتی برای این افراد هم جدایی از کمرویی و خجالت کار سختی نیست.
● حضوری کم رنگ برای کمروها!
آدمهای خجالتی در جمع حضور کمرنگی دارند چون معمولا اصلا در جمع نیستند و در گوشه کنارهای اتاق میشود آنها را پیدا کرد. این افراد سرشان را پایین میاندازند، سرخ میشوند و تا از آنها سؤالی نشود حاضر به اظهار نظر نمیشوند. آنهایی که خجالت را قورت دادهاند و دارند آن را بالا میآورند حتی برای نیازهای ضروری خودشان هم حاضر نیستند یک کلمه ابراز وجود کنند. مثلا اگر از تشنگی هم بمیرند در جمعهای جدید حاضر نیستند لب به صحبت بگشایند! این موجودات را اگر قرار باشد وارد بحث کنید باید کلی قربان صدقهشان شوید و به آنها اطمینان خاطر بدهید که اتفاقی نمیافتد. اما ترس و دلهره حضور و صحبت در جمع را هنوز در درونشان احساس میکنند و همین حس درونی، آنها را از حضور پررنگ فراری میدهد.
آدمهای کمرو معمولا علائمی دارند که بقیه آدمها آنها را ندارند این آدمها از نظر احساسات و عواطف، از لحاظ جسمی و مهارتهای اجتماعی دارای ویژگیهای خاصی هستند. ناراحتی معده، تپش قلب، عرق کردن و سرخ شدن علائم جسمی و البته ظاهری کمروها است. آنها احساسات عجیب و غریبی دارند مثلا دائم احساس تحقیر و کوچکی میکنند و افکار تحقیرکننده نسبت به خودشان دارند. کمروها نگران این هستند که دیگران درباره آنها خوب فکر نمیکنند و ارزیابی منفی نسبت به آنها دارند به همین دلیل قبل از هر کس خودشان، خودشان را ترور شخصیتی میکنند. مهمترین علائم آدمهای کمرو در مناسبات اجتماعی است. آنها در موقعیت اجتماعی مهارتهای ضعیفی دارند و چون ناشیگری از خودشان نشان میدهند معمولا دسته گل به آب میدهند یعنی غیر عادی برخورد میکنند. کمروها در ملاقات با آدمهای دیگر بدون دلیل میترسند و عصبانی میشوند و یا اینکه به صورت غیر طبیعی از موقعیتهای اجتماعی فرار میکنند.
● از کم به سوی پر رویی
قبل از هر آدمی، این خود کمروها هستند که از این خجالتی بودنشان ناراحت هستند و اذیت میشوند. چون شما اگر خواهر یا برادر یک آدم خجالتی باشید بعد از مدتی بیخیال او میشوید و با خودتان میگویید همان بهتر که در مهمانیها و یا برنامههای اجتماعی شرکت نکند! اما این خجالتیها هستند که برای همیشه تاریخ، بار این کمرویی را به دوش میکشند و با این احساس ناراحتی زندگی میکنند! اگر شما هم از این همه احساس خجالت، خسته شدهاید باید مهارتهای مقابله با آن را تمرین کنید. این تمرینات کمک میکند به مرور زمان به یک آدم معمولی تبدیل شوید.
● جملات خود را اصلاح کنید
گفتیم یکی از ویژگیهای بد آدمهای خجالتی این است که خودشان از جملات و کلماتی استفاده میکنند که بار منفی دارد! یعنی دائم با خودشان زمزمه میکنند که من هیچ وقت نمیتوانم آدم اجتماعی باشم! من همیشه در ارتباط با دیگران گند میزنم و... به جای این جملات منفی، جملات منطقی و واقعی را تکرار کنید. مثلا به خودتان یادآوری کنید درست است که شما احساس کمرویی میکنید اما میتوانید یاد بگیرید که با توجه به داشتن چنین احساسی، ارتباطات اجتماعی خود را حفظ کنید. لطف کنید و به روابط شخصیتان با بدبینی نگاه نکنید چون شما میتوانید آن را دوباره درست کنید و اجازه ندهید کمرویی آن را خراب کند. برای خودتان یادآوری کنید که شما شخصیت کمرویی نداشته اید و اگر بعضی از رفتارهای اجتماعی خود را تغییر دهید مشکلتان حل خواهد شد... این جملات میتواند به شما انرژی مبارزه با کمرویی بدهد.
● به روابط اجتماعیتان خوب نگاه کنید
روابط اجتماعی خود با دیگران را ترسناک و ناموفق میدانید یا موفق و همراه با دلهره یا موفق بدون دلهره؟! اینکه شما به روابط اجتماعیتان چگونه نگاه میکنید به تفکر شما مربوط میشود و در خجالتی بودن یا نبودن شما تأثیر زیادی دارد. اگر شما به رابطه خود با دیگران مثبت فکر کنید و خوش بینانه با آن برخورد کنید به شما کمک میکند که آماده صحبت با دیگران باشید. نمیشود شما دلتان یک چیزی بخواهد و رفتارتان جور دیگری باشد یعنی اگر شما واقعا دوست دارید روابط اجتماعی دوستانه داشته باشید باید رفتارها و عکسالعملهای دوستانهای هم از خودتان نشان دهید. نمیشود شما دلتان بخواهد با دیگران دوست باشید و صحبت کنید اما با همه با عصبانیت رفتار کنید یا کلا یک کلمه هم صحبت نکنید! سعی کنید اول شما سر صحبت را با دیگران باز کنید و تلاش کنید علائق و نظرات خود را طوری بیان کنید که نه دیگران را تهدید کند نه آنها احساس بدی نسبت به آن پیدا کنند. اگر دیدید طرف مقابلتان علاقهمند به صحبت با شما نیست اصرار نکنید و گیر ندهید. به افراد اختیار تصمیم گیری بدهید.
● مهارت گفتمان داشته باشید
وقتی با یک نفر در حال گفتوگو هستید مهم است چگونه با او رفتار کنید. مثلا انتظار نداشته باشید همیشه همه در جواب صحبتهای شما یک ساعت سخنرانی کنند و یک جواب کامل و بالغ داشته باشند! بنابراین به جملات کوتاه هم راضی شوید. سعی کنید در طول یک صحبت، خودتان را مشتاق نشان دهید. بهتر است هنگام صحبت کردن خصوصیات یک ارتباط خوب را داشته باشد. مثلا صحبت کردنتان با آرمیدگی، توجه، غیر رسمی، نرم و جالب باشد. هر از گاهی سکوت بین صحبتها را بشکنید و خودتان را به چیزهایی که برای دیگران مهم است علاقهمند نشان دهید. برای اینکه بتوانید مهارت گفتمان خود را بالا ببرید تمرین کردن اهمیت زیادی دارد. میتوانید برای تمرین از تلفن، زودتر سلام کردن، تعارف و تعریف کردن و... استفاده کنید. مثلا به جاهای عمومی مثل ۱۱۸ یا کتابخانه زنگ بزنید و اطلاعات بگیرید یا در خیابان، محل کار و مهمانیها سعی کنید در سلام کردن از بقیه پیشی بگیرید و یا درباره لباس وسایل و یا شخصیت آدمها از آنها تعریف کنید. این روشها کمک میکند تا شما در آینده گفتوگوهای خوبی داشته باشید.
● جسمتان را آرام کنید
آنهایی که خجالتی هستند به دلیل اضطراب و استرسی که در مقابل دیگران دارند، سیستم بدنشان کلا به هم میریزد! یعنی آرامش خود را از دست میدهند. مثلا صدایشان میلرزد، قلبشان تند تند میزند، عرق میکنند و... در این شرایط سعی کنید خودتان را کنترل کنید. برای این کار آرمیدگی بهترین روش است. یعنی وقتی اضطراب به شما نزدیک میشود به جسم خود توجه کنید و تنفس، ضربان قلب یا حتی عرق کف دست خود را کنترل کنید. نفس عمیق بکشید و به این علائم فکر نکنید فکرتان را آرام و رها کنید. اگر علائم بدن خود را مدیریت کنید میتوانید قدمهای ارتباطی بعدی را با موفقیت بردارید.
