تربیت آینده سازان جامعه اسلامی

در دین مبین اسلام به تربیت کودکان اهمیت زیادی داده می شود زیرا آنها آینده سازان جامعه اسلامی هستند. والدین باید کودک خود را به خاطر انجام کارهای خوب مورد تشویق قرار دهند. فرض کنید دختر کوچک شما زمین می خورد، زانویش آسیب می بیند و شروع به گریه کردن می کند. پسرتان که شاهد این صحنه است خواهر کوچولوی خود را از روی زمین بلند کرده و او را آرام می کند. آیا می دانید در این هنگام وظیفه شما چیست؟ توصیه ما به شما این است که بلافاصله نزد پسرتان بروید و به او چنین بگویید: «دیدم که خواهرت را از روی زمین بلند کردی. تو پسر مهربانی هستی و من از اینکه فرزندی مثل تو دارم خیلی خوشحالم. تو با این کار خدا را از خودت راضی کردی». یادتان باشد... ۱-تا حد امکان بلافاصله پس از انجام کار نیک فرزندتان او را مورد تشویق قرار دهید. ۲-دقیقا به کار خوب فرزندتان اشاره کنید. ۳-صمیمانه و با مهربانی فرزندتان را تشویق کنید. ۴-در جملات تشویقی خود تنوع را در نظر داشته باشید و همواره از جملاتی خاص استفاده نکنید. توجه: در مثال فوق تشویق دارای سه بخش است: اول، مادر به پرسش می گوید که کار خوبی انجام داده است. دوم، مادر به پسرش می گوید: که از کار خوب او خوشحال شده است. و سوم، با شنیدن جملات مادر، پسر متوجه می شود که تا چه حد خواهر کوچولوی خود را دوست دارد. تا حد امکان از تنبیه بدنی فرزندتان بپرهیزید تنبیه بدنی همواره نتایج منفی به همراه دارد هر چندگاهی چنین به نظر نمی رسد. مطالعات نشان می دهد که تنبیه بدنی صدمات زیر را در پی دارد: ۱-کودک سعی می کند از تنبیه فرار و یا با آن مقابله کند. ۲- کودک نسبت به کسی که او را تنبیه کرده احساس بدی پیدا می کند. ۳-تنبیه تنها زمانی موثر واقع می شود که امکان آن کاملا فراهم باشد. ۴-و نکته بسیار مهم این که کودکانی که تنبیه می شوند به این نتیجه می رسند که این کار، درست است و در آینده در مورد فرزندان خود نیز همین رویه را در پیش می گیرند و در نتیجه خشونت در جامعه ما نهادینه می شود. از سوی دیگر والدین نباید به فرزندان خود اجازه انجام هر کاری را بدهند. در واقع اثرات منفی این کار بیشتر از تنبیه کردن است. بهترین راه این است که به صورت زبانی و گاهی هم با دادن یک هدیه کوچک کودک تان را به خاطر کارهای خوب او مورد تشویق قرار دهید و اشتباهات وی را نیز با ملایمت گوشزد کنید. از نظر اسلام در تذکر به کودکان باید اصول زیر رعایت شود: ۱-با مهربانی به کودک خود توضیح دهید که چگونه محدودیت ها را نادیده گرفته و کاری انجام داده که خداوند دوست ندارد و در این زمینه او را راهنمایی کنید. ۲-اگر راهنمایی های شما موثر واقع نشد نارضایتی خود را به شیوه های مختلف نشان دهید (به عنوان مثال خودداری از زدن لبخند، در آغوش گرفتن و گفتن جملات محبت آمیز) ۳- در صورتی که راه دیگری برای شما باقی نمانده باشد می توانید کودک تان را تنبیه بدنی کنید. تنبیه بدنی مسلمانان تا حد امکان نباید فرزند خود را تنبیه بدنی کنند ولی در صورتی که مجبور به این کار شوند باید محدودیت هایی را در نظر بگیرند: ۱-شما نباید به صورت و یا شکم فرزند خود ضربه بزنید. ۲- شما حداکثر مجازید سه بار فرزندتان را تنبیه بدنی کنید. ۳-تنبیه بدنی باید به گونه ای باشد که اثری از بریدگی یا کبودی بر پوست کودک باقی نگذارد. به علاوه شما هرگز نباید هنگام عصبانیت فرزندتان را تنبیه کنید در غیر این صورت نه تنها ممکن است دچار افراط شوید بلکه کودک تان یاد می گیرد که در زمان عصبانیت می تواند به خشونت متوسل شود. این نکته مهم را از یاد نبرید که اگر به مرحله ای برسید که تنبیه کردن را امری ضروری بدانید معلوم می شود که اقدامات لازم را برای احتراز از این مساله انجام نداده اید. هرگز این اصل را از یاد نبرید که شما نمی توانید بدون آسیب رساندن به کودک، او را تنبیه کنید. بنابراین تنها در صورتی مجاز به این کار هستید که راه دیگری نداشته باشید و نتایج مثبت تنبیه بیشتر از نتایج منفی آن باشد.یادتان نرود پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) در طول زندگی پربرکت خود هرگز هیچ کودک، زن و یا خدمتکاری را تنبیه بدنی نکردند. به راستی که ایشان بهترین الگوی مسلمانان در تمام زمینه ها هستند.