امروز شنبه 10 مرداد 1405

Saturday 01 August 2026

تقدم علّی، تقدم زمانی و ناموضعیت


1401/08/01
کد خبر : 37828
دسته بندی : ثبت نشده
تعداد بازدید : 66 نفر
یکی از مسائلی که بسیاری از نظریه های علیت در صدد تبیین آن هستند مسألۀ تقدم علّی است. هیوم خود بطور گذرا به این مسأله پرداخته بود. هیوم استدلالی فلسفی ارایه می کرد که بر مبنای آن علل نمی توانند همزمان با معلول رخ دهند و لذا همواره از نظر زمانی مقدم بر علل هستند. فارغ از اینکه استدلال هیوم درست باشد یا غلط، یک نکتۀ مهم اینجاست که هیوم مسألۀ تقدم علّی را اساساً یک مسألۀ پیشینی فرض کرده است که می توان با استدلال های فلسفی له یا علیه آن استدلال کرد. از طرفی افرادی هم هستند که علیه پیشینی دانستن تقدم علّی استدلال کرده اندو معتقدند این تقدم علّی لزوماً معادل با تقدم زمانی نیست. خوب اگر بحث تقدم علّی را به عنوان مسأله ای پسینی بپذیریم، باید ببینیم نظریه¬های علمی ما در این مورد چه می گویند. بر اساس نسبیت خاص همواره بین دو رویداد علی-معلولی یک تقدم زمانی برقرار است. از طرفی ما در حوزۀ مکانیک کوانتومی همبستگی هایی داریم که فوق نوری به نظر می رسند که نشان دهندۀ نوعی ناموضعیت در پدیده های کوانتومی است که این امر با برداشت های خاص از قضیۀ بل نیز تقویت می شود. در این صورت این پرسش به ذهن می رسد که آیا این همبستگی ها، علّی است؟ و اگر علّی است آیا به معنای نقض نسبیت است؟ و دیگر اینکه این ناموضعیت چه تأثیری می تواند بر مسألۀ تقدم علّی و تلقی ما از علّیت داشته باشد؟
گالری تصاویر

لینک کوتاه :
https://mail.aftabir.com.168-119-213-99.cpanel.site/article/show/37828
PRINT
شبکه های اجتماعی :
PDF
نظرات
جدیدترین اخبار ها
بروزترین اخبار ها
مطالب مرتبط

مشاهده بیشتر

با معرفی کسب و کار خود در آفتاب در فضای آنلاین آفتابی شوید
همین حالا تماس بگیرید