شاهکارهای هنری که سالانه میلیونها گردشگررا به خود میکشانند همگی در موزهها وجود ندارند. بعضی از آنها در کنار جادهها قرار گرفتهاند. گرچه قصد سازندگان این سازهها ابتدا علاقهمند کردن ساکنان این منطقه به محل سکونت خود بوده ولی این طرحها بسیار فراتر رفتند و به رونق زندگی و کسب و کار در این شهرها بسیار کمک کردند و امروزه گردشگران فراوانی را از قارههای دیگر برای تماشای این شگفتیها به این مناطق میکشانند.
آثاری که رانندهها را در میانه راه متوقف میکنند و به تماشای خود میکشانند و باعث حیرت میشوند کم نیستند ولی اینجا به معرفی ده اثر از بهترینهای آنها و داستان ساختشان میپردازیم، ایدههایی که پس از اجرا بسیار فراتر از خواست صاحبانشان رفتند و آنها و طرحهایشان را جهانی کردند. این آثار همگی به انتخاب سایت تاپ تنز است و همگی این آثار در کنار جادههای قاره آمریکا قرار دارند.
● پسته غولآسا
باغ پسته مکگن میزبان پسته بتونی غولپیکری است که ۹ متر طول دارد و برای ساخت آن از ۳۵گالن رنگ مصرف شده است. ابتدا این پسته به افتخار صاحب این باغ بزرگ ساخته شد ولی امروزه رانندگان بسیاری را به این منطقه میکشاند. در نزدیکی این پسته غولآسا فروشگاهی است که سوغات این منطقه را به شکلهای مختلف و طعمهای گوناگون میفروشد.
● کوه رستگاری
کوه رستگاری اثری رنگارنگ در نیلند کالیفرنیاست. لئونارد نایت، خالق این اثر هنری در سال ۱۹۸۴ پس از این که بالونش حین سفر متلاشی شد و نتوانست به مقصد برسد، تصمیم به ترک همیشگی زادگاهش گرفت و هدیه خداحافظی او به زادگاهش ساختن کوه بتونی کوچکی در محدوده کمربندی شهر بود که به کمک صدهزار گالن رنگی که توسط بازدیدکنندگان اهدا شد، توانست ترکیب باشکوهی از گلها، آبشارها و وطنپرستی را به نمایش بگذارد.
● گوزن شکلاتی
بیشتر جاذبههای کنار جادهای در محیط باز وجود دارند، ولی این گوزن شکلاتی چارهای به جزماندن در محفظهای با دمای ۲۰ درجه و سیستم تهویه ندارد. این گوزن نر لنی نام دارد و از ۷۷۱ کیلو شیرشکلات در طول یک ماه به اندازه و شکل دقیق یک گوزن نر ساخته شده است. این گوزن شکلاتی سال ۱۹۹۷ به دلیل علاقه ساکنان مِین به شیرینی و به عنوان خوششانسی و جذب مشتری به شیرینی فروشی لن لیبی که سال ۱۹۲۶ تاسیس شده بود ساخته شد و با داشتن دو و نیم متر طول بزرگترین مجسمه شکلاتی به شکل حیوان به حساب میآید.
● قبرستان کادیلاک
آماریلوی تگزاس مدفن ده کادیلاک ساخت ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ است که سالهای باشکوه این صنعت در آمریکا محسوب میشود. ایده در خاک فرو بردن کادیلاکها از جلو تا نیمه توسط گروه هنری اُنت فارم در سال ۱۹۷۴ پرداخته شد و هماکنون تبدیل به نمایشگاه هنری عمومی شده است و از بازدیدکنندگان خواسته میشود رنگ، ماژیک یا اسپری رنگ همراه خود بیاورند و این اثر گرافیتی را به میل خود تغییر دهند و بخشی از یک گفتوگوی هنری دائمی را بسازند، بنابراین معمولا دو روزی پیدا نمیشود که رنگ این ماشینها یکسان باشد. این اثر هنری همچنین بیانگر افت و خیز صنعت اتومبیلسازی در آمریکاست.
● برج کج نایلز
این برج کج به شکل برج کج پیزا سال ۱۹۳۴ توسط صنعتگری به نام ایلگ در شهرکوچک نایلز به عنوان تفریحگاهی برای کارمندان شرکتش ساخته شد و ۶۰۰ سالگی برج پیزا در این برج جشن گرفته شد. کارکرد اصلی این برج تامین آب مورد نیاز برای استخر این مکان بود ولی امروزه به برجی برای تماشا تبدیل شده است و مکانی برای گردهماییها و تجمعات گروهی و برگزاری کنسرت. این بنا که دقیقا همان نسبتهای برج پیزا را در نصف ابعاد داراست باعث خواهر خواندگی شهر کوچک نایلز با شهر پیزا در توسکانی ایتالیا در سال ۱۹۹۲ و جذب بیشتر گردشگر به این مکان شد.
● کارهِنج
این سازه توسط جیم رِیندرز سال ۱۹۸۷ ابداع شد. زمانی که وی در انگلستان زندگی میکرد ساختار، اندازه و نسبت سنگهای استون هنج را به دقت مورد بررسی قرار داد که بعدا به او در ساخت کارهنج به همان سایز و ابعاد استون هنج کمک کرد. این سازه نزدیک نِبراسکا واقع شده و ادای احترامی است به بنای باستانی استون هنج در انگلستان، ولی به جای این که با قرار گرفتن قطعات بزرگ سنگ روی یکدیگر ساخته شود با قرار گرفتن ۳۸ ماشین قدیمی روی هم دقیقا به همان ترتیب استون هنج ساخته شده است و رنگ خاکستری روی آنها اسپری شده که بیشتر یادآور بنای تاریخی استون هنج باشد. این سازه در فهرست مکانهایی که قبل از مرگ باید دید ثبت شده است.
● بزرگترین«دهفرمان» جهان
بزرگترین ده فرمان جهان تابلویی ۹۱ متری است در جنوب غربی ایالت کارولینای شمالی که دهه ۱۹۴۰ توسط کلیسای جامع این منطقه در تپهای سرسبز نزدیک شهر مورفی ساخته شد. هر حرف نقش بسته روی این تپه ۱/۵متر طول دارد و رسم است که زوجها برای بستن پیمان یا وفاداری به یکدیگر با فرمان هشتم عکس میگیرند.
● پرندههای غولآسا
سال ۱۹۹۲ یکی از ساکنان شهری کوچک در ایالت داکوتای شمالی به نام گری گرف که مهاجرت همشهریان خود به شهرهای بزرگتر را شاهد بود، چارهای اندیشید تا از تبدیل شهرش به شهر ارواح جلوگیری کند. او با فلزهای به درد نخور مجسمههایی ساخت که بازدید از آنها به رونق زندگی و کار در این شهر کمک کرد. هفت مجموعه مجسمه فلزی در امتداد بزرگراه معروف به جاده سحرآمیز به فاصله سه مایلی یکدیگر قرار گرفتهاند. خانواده حلبی متشکل از پدری ۱۴ متری و پسری هفت متری در حال کشاورزی، اولین مجموعه مجسمهها از این دست بود که در این منطقه ساخته شد، چرا که خانواده اهمیت فراوانی برای ساکنان این منطقه داشت. پرندههای غولآسا نیز یک خانواده را تشکیل میدهند، متشکل از یک خروس ۱۲ متری، یک مرغ ۵/۱۰ متری و دو جوجه ۵/۴ متری. طرح بزرگراه سحرآمیز سال ۱۹۸۹ شروع و پس از ۱۷ سال سرانجام سال ۲۰۰۶ به پایان رسید.
● لوسی،بزرگترینفیلجهان
حدود یک میلیون قطعه چوب و ۴۰۰۰ مترمربع فلز برای ساخت یک بنای ۲۰ متری به شکل فیل صرف شده است. این فیل ۹۰ تنی لوسی نام دارد و در ایالت نیوجرسی واقع شده است. ساخت بنایی به شکل حیوان اولینبار به ذهن جیمز وی لفرتی خطور کرد و اولین نمونه معماری از این دست در آمریکا را در سال ۱۸۸۱ ساخت. هدف سازنده این مجسمه عظیم که مشاور املاک بود، رونق منطقه برای جذب خریداران زمین و مسکن بود. این فیل دوستداشتنی خیلی سریع به جاذبهای گردشگری تبدیل شد و به عنوان بنای تاریخ ملی آمریکا به ثبت رسید. لوسی همچنین سالن بزرگی را در شکم خود جای داده است که در دوران مختلف کاربردهای متفاوتی داشته، از دفترکار گرفته تا هتل و ویلای تابستانی.
● دایناسورهای غولپیکر
کلود بِل پس از دیدن لوسی در سال ۱۹۶۴ فکر ساخت مجسمههای غولپیکری در امتداد جادهای در کالیفرنیا برای جذب مشتری به کافه نوپای خود به ذهنش خطور کرد. ۳۰ هکتار از بیابانهای کالیفرنیا را خریداری کرد تا شاهکار خود را بسازد. طی دو دهه از عمر خود، ۳۰۰ هزار دلار پول صرف کرد تا دو دایناسور بتونی غولپیکر بسازد. یکی برونتوسوری مشهور به «داینی» که بزرگترین دایناسور دنیاست و ۱۵۰ تن وزن دارد و دیگری تیرکسی ۱۰۰ تنی است به نام «مستر رکس». درون شکم داینی موزه تاریخ طبیعی و فروشگاه خرید سوغاتی بزرگی است. این دو دایناسور سالانه ۱۲ میلیون بازدیدکننده دارند. آقای بل قصد ساختن یک ماموت غولپیکر و ببر ماقبل تاریخی را در کنار دایناسورهایش داشت که هیچگاه محقق نشد.
