دنیای جدید نو

رئیس جمهور آمریکا اوباما برای پیروزی در انتخابات از فیس بوک استفاده کرد. شرکت دل، نیروهای جدیدش را با استفاده از فیس بوک استخدام می­کند. سیستم عامل جدید مایکروسافت از فیس بوک اقتباس شده است. بدون تردید فیس بوک دوستان زیادی در رده­های بالا دارد. آیا مارک زوکربرگ ، مدیر عامل کل فیس بوک ، می­تواند پاسخگوی این روابط باشد؟ فیس بوک هیچ جذابیتی برای پیتر لیچتن استین نداشت. این ساکن محله نیوپالتز، نیویورک ، بارها سایتهای به اصطلاح گروهی اینترنت را جستجو کرده است(او به یاد می­آورد که مای­اسپیس بسیار خنده­دار بود) و از هیچکدام خوشش نیامده است. لیچتن استین ماساژور و متخصص طب سوزنی عضو تعداد محدودی گروههای کاربردی تخصصی اینترنتی بوده است و آخرین چیزی که نیاز داشت صندوق پیام دیگری بود که آن را چک کند. سپس دوستش لینکی از عکسهای سفری به تایلند و هند در صفحه ی فیس بوکش برای او فرستاد و به هیچ وجه قبول نکرد تا از راه دیگری آنها را بفرستد. فرضیه دوستش این بود: جدی نمیگی! الان همه فیس بوک دارند. و درنتیجه لیچتن استین ،۵۷ ساله، به تازگی عضو رسمی ارتش ۱۷۵ میلیونی فیس بوک شده است. ارتشی که به گفته فیس بوک با سرعت حیرت­ آور ۵ میلیون کاربر در هفته رشد می­کند و این مسئله فیس بوک را به نقطه درخشان نایابی در اوضاع نابسامان اقتصادی تبدیل کرده است. اگر فیس بوک یک کشور بود، جمعیتی معادل با جمعیت برزیل داشت. فیس بوک حتی مخاطبان تلویزیونی مسابقات سالانه فوتبال سوپر باول ایکس آی آی آی را از تماشای بازیها منصرف کرد، مسابقاتی که رکورد ۱۵۲ میلیون بیننده را داشتند. اما این روزها افرادی که مشتاقانه صفحات فیس بوک خود را به روزرسانی می­کنند فقط نوجوانان نابغه تکنولوژی نیستند: دانشجویان و فارغ­التحصیلانی که قبلاً خدمت­رسانی به آنها هدف بود (۱۸ تا ۲۴ ساله)، حالا در سایت جمع شده­اند و در حدود یک چهارم کاربران کنونی را تشکیل می­دهند. جدا از میزان رشد حیرت­آور فیس بوک، جدیدترین عضوها، افراد بالغ­تری مانند لیچتن استین هستند که هرگز گمان نمی­کردند برای پیوستن به وب، وقت یا تمایل پیدا کنند. تنها علتش این است که فیس بوک در نهایت موفق شده است زندگی پر مشغله آنها را کمی خلاق و لذت بخش کند. سعی می­کنید وارد فیس بوک شوید و پیامی که آمده است را سریع چک کنید و موس خود را در میان عکسهای تازه نوزاد مردی که در کلاس زبان آقای پیترسون کنار شما می­نشست حرکت می­دهید. چطور آن مرد صاحب چنین بچه بانمکی شده است؟ و چطور اینجا پیدایتان کرده است؟ بعد دنبال دوستانی می­گردید که با آنها نقاط مشترک دارید. برطبق آمار موسسه کام اسکور کیفیت اعتیادآور فیس بوک، کاربران عادی را ماهانه ۱۶۹ دقیقه در این سایت مشغول می­کند. این درصد را با اخبار گوگل مقایسه کنید،که هر فرد بطور میانگین ماهانه ۱۳ دقیقه وقت صرف جستجوی اخبار جهان می­کند و یا وب سایت نیویورک تایمز که خواننده­ها را، آن هم به سختی، ماهانه ۱۰ دقیقه در این سایت مشغول می­کند. ویژگی گیرایی سایت، بخش کلیدی برنامه اصلی مارک زوکربرگ ۲۴ ساله، مدیرعامل فیس بوک است. او تلاش می کند نسخه آنلاینی از روابطی که در زندگی واقعی داریم بسازد. خارج از شبکه، به دوستانمان برمی­خوریم و برای ساعتها مشغول حرف زدن با آنها می­شویم. در کنار خانواده به عکسهای قدیمی نگاه می­کنیم و عضو انجمنها می­شویم. فیس بوک به ما امکان می­دهد تا تمام این کارها را در قالب دیجیتالی انجام دهیم. ما همچنین در زندگی روزانه به افراد چهره­های مختلفی نشان می­دهیم: صفحه­ای به نام «همه چیز قابل پذیرش است» که در فیس بوک با دوستانمان رد و بدل می­کنیم، ممکن است برای هم­دفتری­هایمان یا مادر و مادربزرگهایی که هر روز بیشتر و بیشتر به سایت می­پیوندند مناسب نباشد. امروزه کنترلهای امنیتی بنیادی به کاربران امکان می­دهد تا اطلاعات را با دامنه تغییرات وسیعی با دوستان خود رد و بدل کنند. اما طی ملاقاتی که به تازگی در پالوآلتو با زوکربرگ داشتم، او بردبارانه توضیح داد که فیس بوک بتدریج کاربر را قادر می­سازد که برای هر دوست فیس بوکی، یک شخصیت فیس بوکی متفاوت داشته باشد. هدف نهایی زوکربرگ خیلی شاعرانه نیست و بیشتر بلندپروازی است: وی می خواهد فیس بوک را به برنامه ی ارتباطی (و حتی خرید و فروش) استاندارد در کل سیاره تبدیل بکند، که مانند تلفن همه جانبه و مستقیم باشد و با امکانات تعاملی اش چند بعدی جلوه کند. زوکربرگ پیش­بینی می­کند: شناسه ی۱۲ فیس بوک شما درواقع دروازه ی ورود شما به جهان دیجیتال خواهد بود. او در ژانویه برای یک مخاطب آلمانی توضیح داد: ما بر این باوریم که می­توانیم یک پایگاه جهانی ایجاد کنیم، سیستمی که در آن تنها با تایپ کردن­­ نام فردی که دنبالش هستید می­توانید او را پیدا کرده و با او ارتباط برقرار کنید. درواقع گاهی اینطور به نظر می­رسد که همه بجز فیس بوک از این پایگاه جهانی سود می­برند. حزب دموکرات در مین از فیس بوک برای برنامه­ریزی ملاقاتهای روزانه استفاده می­کند. مؤسسه حسابداری ارنست و یانگ برای استخدام نیروی کار جدید به فیس بوک وابسته­است و شرکت دل نیز بزودی همین کار را می­کند. سیستم­عامل جدید مایکروسافت بسیاری از ویژگیهای خود را مستقیماً از پروژه­ها و طرحهای فیس بوک الهام گرفته است. زوکربرگ می­داند زمانی رسیده است که در یک لحظه کمپانی به موفقیت می­رسد یا کاملاً شکست می­خورد، کمپانی­ای که او ۵ سال قبل در اتاقش با کفپوش لینولئوم در خوابگاه هاروارد تاسیس کرد. او باید به دنبال راه­حلی باشد که چطور می­توان به اضافه کردن تعداد اعضا ادامه داد و فیس بوک را برای خیل عظیم مخاطبانش به امری ضروری تبدیل کرد؛ بدون اینکه بچه­ها و اعضای اولیه را که به مشهور شدن فیس بوک کمک کردند جدا کند.( میزان رشد در مای اسپیس ثابت شده است، اولین سایت شبکه­ای با جمعیت میلیونی که ۱۳۰ عضو دارد و درنهایت به تفریحگاهی برای عاشقان موسیقی تبدیل می­شود.) به اعتقاد او کاربران باید دست از استفاده از جستجوگر گوگل بردارند. فیس بوک برنامه­های گسترده­ای در راستای سود بردن از شبکه جمعی برای خودش دارد. اما باید ادعایش را مبنی بر تغییر جهان محقق کند؛ شبکه اینترنت پر است از سرویسهایی که وعده می­دهند جایگاه ارتباطی بعدی باشند – AOL که متعلق به سازمان فورچون است و یاهو – هردو این ادعا را دارند اما در تحققش موفق نبوده­اند. زوکر برگ، یک مدیر کل عملیاتی به نام شریل سندبرگ ، که پیش از این پروژه درآمدزای ادوردز گوگل را ساخته است، را وارد کار کرد تا به فیس بوک برای پیدا کردن راهی در جهت سوددهی شرکت و اعتبارش کمک کند. عملیات مالی برعهده مسئول مالی کل قبلی یوتیوب، گیدونیو است. اعضای هیئت مدیره را افراد معتبر قدیمی (دان گراهام، ناشر روزنامه واشنگتن پست و جیم بریر، سرمایه­گذار ریسک­پذیر) و نوابغ تکنولوژی (پیتر تیل، یکی ار اعضای مؤسس پی پال و مارک اندورسن، مؤسس نت اسکیپ) تشکیل می­دهند. زوکربرگ که طرفدار شلوار لی و تی شرت است، مدتی است همراه با ژاکت مشکی نورت فیس اش کراوات می­زند و به همکارانش می­گوید امسال سال مهمی است. و این تنها برای فیس بوک نیست، تعداد کمی از مؤسسان کمپانیهای تکنولوژی بسیار جوان تلاش می­کنند تا همانند زوکربرگ قدرت مدیر عامل کل را حفظ کنند. آنها همچنین تلاش می­کنند تا مانند بیل گیتس به ماهیت افسانه بپیوندند و یا با افتخار شکست بخورند. مطمئناً افرادی هستند که تعجب می­کنند این جوان باهوش درگیر چنین کار دشواری است، تلاش برای سوددهی درحالیکه سایر شرکتهای دره سیلکون ولی تحت فشار زیادی برای پول درآوردن هستند و چنین انسان خشک و کم حرفی که بهتر بود کدنویسی کند، در شغل مدیرعاملی در بهترین جایگاه چه می­کند؟ مطمئناً تا به امروز زوکربرگ عملکرد خوبی داشته است و سایتی که راه­اندازی کرده، در میان سیل عظیم کاربران شبکه­ای طرفداران بینهایتی را از آن خود کرده است. اما خیلی از آن افراد روزی درباره AOL نیز به همین شدت احساساتی بوده­اند. زوکربرگ توجه ما را جلب کرده است. حال چه برنامه­ای برایش دارد؟ مارک زوکربرگ همیشه به ساخت و تولید علاقه داشته است، اولین بار در تابستان سال ۲۰۰۵ در منلو پارک با او صحبت کردم، درحالیکه هنوز روی کاناپه ی یکی از دوستانش درازکشیده بود. او داشت با تلفن همراهش حرف می­زد و در محوطه حیاط پشتی قدم می­زد و عکس­العمل پدر و مادرش به این پروژه را توضیح می­داد. او گفت: سایتی که قبل از فیس بوک ساختم، یا همان فیس مش تقریباً باعث اخراجم از مدرسه شد. این سایت به مردم امکان می­داد تا عکسها را رتبه­بندی کنند. او به نزد هیئت مدیره مدرسه احضار شد تا به سؤالاتی درباره چگونگی جمع­آوری اطلاعات پاسخ دهد. "وقتی طراحی فیس بوک را شروع کردم(پدر و مادرم) علاقه نداشتند سایت جدیدی بسازم". بعد از آن همه همکلاسیهایش از هاروارد- همانند سایر دانش­آموزان از آیوی لیگ- به فیس بوک پیوستند و او بقیه پول دانشگاهش را صرف سرورها کرد. خرج کردن برای مدرسه دیگر کافی بود. زوکربرگ حتی در اولین مصاحبه هم مطمئن بود سایتی که می­سازد صرفا ابزاری آن لاین برای بچه­های مدرسه­ای نخواهد بود تا از شرایط یکدیگر آگاه شوند. او فیس بوک را ابزاری اجتماعی نامید و توضیح داد که یک روز شخصی قادر خواهد بود افراد را با استفاده از فیس بوک در وب پیدا کند، یک دفترچه تلفن دیجیتالی جهانی تمام عیار. اولین تصور شرلی سندبرگ به عنوان عضو جدید در فیس بوک حس خوبی بود. او آوریل سال گذشته، چند روز بعد از شروع کارش به عنوان مدیرعامل عملیاتی فیس بوک به من گفت: وقتی شروع کردم حسی شبیه به کار در گوگل داشتم. درواقع کاری که سندبرگ باید برای فیسبوک بکند همان کاری است که در طی ۶ سال برای گوگل انجام داد. راهی پیدا کند که یک پایگاه فوق­العاده مهم تبدیل به یک پایگاه مطمئن درآمدزایی شود. به عنوان قائم مقام فروش و عملیات آن­لاین جهانی در گوگل، او پروژه سودده اَدوُردز را راه­اندازی کرد که به بازرگانان این امکان را می­داد که کالاهای تبلیغانی مرتبط با جستجوهای گوگل را بخرند. سندبرگ به هیچ­وجه پیرترین کارمند فیس بوک نیست، بلکه تا حد زیادی متخصص عملیاتی و عضو بالغی به حساب می­آید که به مارک زوکربرگ، مدیرعامل، کمک می­کند تا آرزوی خود را برای فیس بوک تحقق بخشد. مدیران وَلی او را بیشتر به خاطر کارش در گوگل می­شناسند، درحالیکه شرلی بیشتر حرفه­اش را صرف کارهای سیاسی کرده است. وی مدتها برای یک شخصیت معروف دیگر به نام لری سامرز که مدیر شورای ملی اقتصادی کاخ سفید است، کار کرده است. سامرز برای اولین بار وقتی سنت برگرز را دید که سنت برگرز یکی از واحدهای اقتصاد او را در دانشگاه هاروارد گرفت. او استاد راهنمای پایان­نامه سنت برگرز شد و بعد از فارغ­التحصیلی­اش وی را برای کار در بانک جهانی استخدام کرد. سنت به سامرز کمک کرد و همچنین برای انجام پروژه­ای به هند سفر کرد تا از شیوع جذام جلوگیری کند. بعد از گرفتن مدرک MBA در سال ۱۹۹۵ (باز هم در هاروارد) یک سال را در مکین­سی گذراند و سپس در دوران کلینتون رئیس ستاد سامرز در دپارتمان ترشری شد. در آنجا به خاطر هوش و توانایی­اش در مدیریت روابط شخصی شهرت یافت. لی­ساچز معاون دبیر پرشری در بخش خرید و فروش مالی آن زمان می­گوید: او از جمله افرادی بود که باعث انسجام ترشری شد. سامرز حرف او را تایید می­کند: شری نمی­گذاشت هیچ رویدادی بدون نتیجه و تحلیل اتفاق بیفتد، این ،کار مرا راحتتر می­کرد و همچنین باعث می­شد بهتر نقشم را ایفا کنم. با فرارسیدن پایان دوران دولت کلینتون، تعداد زیادی از بانکهای سرمایه­گذاری سندبرگرز را دعوت کردند، اما او درعوض تصمیم گرفت به گوگل برود که بعدها تبدیل به یک شرکت وَلی تازه­کار با کمتر از ۳۰۰ نفر شد. سندبرگرز تجربیات خود را برای ایفای نقش در جایگاه جدیدش در فیس بوک به همراه آورده است. وظیفه او این است تا مقدار کمی ساختار متحدگونه به فیس بوک اضافه کند، بدون اینکه بی­نظمی خلاقی که کمپانی را قادر می­سازد به سرعت نوآوری به خرج دهد از بین ببرد . زوکربرگ در ۱۸ سالگی، آپارتمانی پیدا کرد و طی چند سرمایه­گذاری مخاطره­آمیز در شرکتهای مختلف ۴۰۰ میلیون دلار دریافت کرد و بارها در نشست مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس شرکت کرد. اما زوکربرگ به وضوح برایم توضیح داد که هنوز هم به شدت روی متصل کردن کل جهان با فیس بوک تمرکز کرده است. حالا تصورش نسبت به سایت از صرفاً یک دفترچه تلفن دیجیتال فراتر می­رود. حالا سایت معادل خود تلفن است و ابزار اصلی مردم برای ارتباط در محیط کار یا تفریح به شمار می­رود. همچنین سایت به مکانی مرکزی برای مهمانی ترتیب دادن، ذخیره تصاویر، پیدا کردن شغل، بازی کردن یا فیلم دیدن تبدیل شده است و درنهایت کاربران از شناسه فیس بوک خود به عنوان شاه کلید آن­لاین شخصی برای ورود به وب سایتها و اتاق گفتگوهای آن­لاینی که نیاز به شناسایی شخصی دارند استفاده می­کنند. به این معنی که فیس بوک هرجاییکه مردم زندگی دیجیتالی دارند خواهد بود، بدون اینکه به نمایه­های غیرعادی نیاز داشته باشد. برای رسیدن به آن هدف، زوکربرگ تعداد زیادی از افراد باتجربه و کارآزموده ،مانند سندبرگرز از گوگل، را استخدام کرده است. او همچنین علاقمندان جوانی که در رابطه با تغییر شیوه زندگی و کار مردم با او هم­عقیده­اند، اطراف خود جمع کرده است. همانند کارکنان گوگل، بیشتر آنها بیشتر از ۳۰ سال به­نظر نمی­رسند. از کنار یک مسئول پذیرش ،زنی با موهای زرد کمرنگ و عینکی ترسناک عبور می­کنید و متوجه می­شوید که او درحال به روزرسانی صفحه فیس بوکش است. از میان محوطه وسیع خیابان یونیورسیتی در پالوآلتو عبور می­کنید، جایی که دفاتر متعدد شرکت را در خود جای داده است و قادر خواهید بود کارمندان فیس بوک را از سرمایه­گذاران مخاطره­پذیری که در دفاتر مجاور کار می­کنند تشخیص دهید؛ فیس بوکی­ها نوابغ بسیار جوانی هستند که تی­شرت­های کهنه و شلوار لی پوشیده­اند. گاهی اوقات راضی کردن شور و اشتیاق بینهایت زوکربرگ ، با اطلاعات ساده و پیش پا افتاده­ای که کاربران در سایت به اشتراک می گذارند، کاری دشوار است." ۲۵ رندم تینگز"را درنظر بگیرید، یک دستاورد جدید در نامه­های زنجیره­ای که آنقدر مشهور شده است که در بخش استایل در روزنامه نیویورک تایمزبه چاپ رسید. شما بطور فرضی ۲۵ پیشامد اتفاقی راجع به خودتان را فهرست می­کنید و این لیست را به ۲۵ نفر از دوستانتان (که پیش­بینی می­شود مثل شما رفتار کنند) می­فرستید، اما لیست پیشامدهای شما برای هر شخصی که ممکن است در صفحات شما بچرخد بر روی صفحه نمایش ظاهر می­شود. گزینه­ها متغیرند: از سؤالات پیش پا افتاده گرفته تا سؤالات محرمانه. این پروژه خیلی مشهور است، بعضی از لیستها در طول دو هفته ۳۷۵۰۰ بار تکرار می­شوند، اما در نگاه کلی، مانند خیلی از حرفهای بیهوده تولید شده کاربران است. کماکان همین حرفهای بیهوده است که گوگل را برای بازرگانان باارزش می­کند. تصور کنید یک تبلیغ­کننده می­توانست به تمام مکالمات تلفنی که تابحال داشته­اید گوش دهد. تا اندازه­ای این تمام چیزی است که از وال پستها، به روزرسانی های وضعیت ،۲۵ رندم تینگزو ضمیمه­های عکس در فیس بوک حاصل می­شود؛ یک فضای نیمه­خصوصی از چیزهایی که مردم علاقه دارند بخرند، انجام دهند یا امتحان کنند. مطمئناً شما می­توانید از طریق فیس بوک پیغام خصوصی بفرستید و زوکربرگ امیدوار است نهایتاً به شما ابزاری بدهد که بوسیله آن بتوانید صفحه خود را طوری سازماندهی کنید که چهره­ای که به کارفرمای خود نشان می­دهید نسبت به چهره ی آن­لاینی که به هم­اتاقی­های دانشگاه خود نشان می­دهید متفاوت باشد، درست مانند زندگی واقعی. اما لیستی پویا از فعالیتهای متقابل آن­لاین در فیس بوک که فید نام دارد ، چیزی است که فیس بوک را از سایر سایتهای اجتماعی متفاوت می­سازد و آنها دقیقاً چیزهایی هستند که باعث می­شوند شرکت های سهامی تحریک شوند. هر کاربر در فیس بوک دو نوع فید دارد. یک فید شخصی، که در صفحه اصلی شما در کنار عکسها و لیست علاقه­مندیهایتان قرار دارد. هروقت که شما وضعیت خود را بروزرسانی کنید یا یک پیغام یا پست ویدئویی ثبت کنید آن فعالیت متقابل ضبط و برای مرور شما ذخیره می­شود. این تغییرات همچنین برای یک فید خبری دوم اعمال می­شوند که در صفحه اصلی شما قرار دارد، اولین صفحه­ای که وقتی وارد سایت می­شوید می­بینید. این فید بخشهایی که در آن همه فعالیتهای متقابل که دوستانتان انجام می­دهند ذخیره می­کند (و به دوستانتان از بروزرسانی­هایی که شما در فید شخصی خود انجام داده­اید آگاهی می­دهد). اگر برادر شما به مهمانی­ای دعوت شده که باید به آن پاسخ دهد شما از آن باخبر خواهید شد، حتی اگر خودتان برای شرکت دعوت نشده­اید و اگر عکس فایل خود را عوض کنید برادرتان مطلع می­شود. مانند خود فیس بوک، فیدها نیز هدف تاثیرات شبکه­ای هستند. هرچه اطلاعات بیشتری با سایرین رد و بدل کنید و با آنها ارتباط داشته باشید، فید خبری شما قوی­تر خواهد شد. زوکربرگ مقدار این فعالیتهای متقابل را طوفان می­نامد و این جدیدترین طرح اوست. برخلاف گوگل که از الگوریتمهای پیچیده­ای برای تهیه تبلیغات، بر پایه جستجوهای شما استفاده می­کنند، فیس بوک به شما امکان می­دهد تا فیدهایتان راتصحیح کنید. بخشی از اطلاعاتی که سریع بدست شما می­رسد، نتیجه تنظیمات و عکس­العملهایی است که برای فیس بوک آماده و در محیط شخصی خود نصب کرده­اید. اما فیس بوک همچنین می­تواند رفتار شما را تعقیب کند و اگر سایت متوجه شود که ساعتها در صفحه هواداران یک ستاره فیلم مشخص وقت می­گذرانید، اطلاعات بیشتری راجع به آن شخصیت را برای شما می­فرستند. احتیاجی به توضیح نیست که بازرگانان عاشق این هستند که از این اطلاعات استفاده کنند. ناریدر سینگ، مدیر اصلی تولیدات در آپیریو، که به کمپانی­های بزرگ مانند استارباکس کمک می­کنند تا از طریق سایت راهی برای ارتباط با مصرف­کننده­ها پیدا کنند، می­گوید: اگر ۱۵۰ میلیون نفر در یک اتاق باشند، حتماً باید به آن اتاق بروید. جذابیت یک گروه از مردم و یک اجتماع بزرگ غیر قابل انکار است. از آنجاییکه صنایع هنوز نتوانسته­اند بطور مؤثر در فیس بوک نفوذ کنند، کاربران آن ممکن است بر این باور اشتباه باشند که تحت نظارت نیستند. هیتر رولی یک عکاس ۳۵ ساله از برکلی می­گوید: چیزیکه دوست دارم این است که پیامهای تبلیغاتی، شما را بمباران نمی­کنند و باعث می­شود حس خصوصی بودن بکنید. بدیهی به نظر می­رسد که بعضی اعضا، وقتی تبلیغاتی بر پایه صحبتهایشان با دوستان در فیدهایشان ظاهر می­شود احساس ناراحتی یا خیانت می­کنند. فیس بوک در سال ۲۰۰۷ نزاعی کوچک در پی عکس­العمل شدید اعضا داشت، وقتی طرح جدیدی به نام بیکن را معرفی کرد که به سایر اعضا امکان می­داد تا سایتهایی را که دوستانشان مشاهده کرده­اند را ببینند وحتی درآمد سالانه سایتهای تجاری اینترنتی را نمایش می­داد. اعضا به شدت اعتراض کردند، حتی یک نفر دادخواستی در زمینه حریم شخصی پر کرد و فیس بوک معذرت­خواهی کرد. حالا کمپانی به­آهستگی درحال امتحان کردن روش متفاوت دیگری است. طرحی به نام فیس بوک کانکت که به کاربران امکان می­دهد تا از طریق ورود به فیس بوک­هایشان به وب سایتهای شرکت وارد شوند. این سیستم که با طرح زوکربرگ در رابطه با نسخه­ای از فیس بوک که نوعی شناسه شخصی در وب به حساب بیاید مطابقت می­کند (در محیط شخصی یا همه جا)، به چند دلیل مورد درخواست تبلیغ­کنندگان است. وقتی یک کاربر با استفاده از فیس بوک کانکت به سایت شخص ثالثی وارد می­شود، این حرکت او ممکن است در فیدهای خبری دوستانش گزارش شود که یک تاییدیه حقیقی به­شمار می­رود. این ابزار همچنین دعوت از دوستان را برای چک کردن سایت تبلیغ­کننده آسان می­کند. برای مثال، استارباکز، از فیس بوک کانکت در سایتش به نام پلیج استفاده می­کند که از مردم درخواست می­کند ۵ ساعت زمان به انجام کار داوطلبانه اختصاص دهند. اگر با استفاده از یک صفحه ی فیس بوک وارد شوید، یک صفحه جدید ،ترکیبی از فیس بوک و صفحه اصلی پلیج ،در مقابلتان ظاهر می­شود که اطلاعاتی درباره چگونگی پیدا کردن موقعیت های دااوطلبانه به شما میدهد. بخشی از سایت از شما درخواست می­کند تا به گسترش این پیغام کمک کنید. با کلیک بر روی این بخش لیست کامل اسامی دوستان فیس بوکی شما ظاهر می­شود و به شما امکان می­دهد که با چندین ضربه کلید، پلیج را بشارت دهید. تا به امروز بیشتر سازمانهای استفاده­کننده از فیس بوک کانکت، مؤسسات اجتماعی مانند پلیج یا شبکه های خبری مانند CNN بوده­اند که خواستار تشکیل گروههای اهل مذاکره از اعضا هستند. ما می­دانیم وقتی که یک واسطه از اعضا می­خواهد اطلاعات سرویسهایش را گسترش دهد، کاربران چه عکس­العملی نشان می­دهند. مطمئناً کاربران می­توانند پیامهای مربوط به دعوت دوستانشان را رد کنند، همانطور که می­توانند از ارسال مجدد ۲۵ رندم تینگز ممانعت کنند. او همچنین پافشاری می­کند که بازاریابی در فیس بوک ازاردهنده نیست و کاربران خودشان می­توانند نوع تبلیغاتی که می­بینند را انتخاب کنند. هر تبلیغ دکمه کوچکی برای موافقت یا عدم موافقت دارد. اگر کاربری تبلیغی را آزاردهنده، تکراری یا توهین­آمیز بداند بر روی دکمه عدم موافقت کلیک می­کند و فیس بوک عدم تمایل او را ثبت کرده و متعاقباً این تبلیغ ناخوشایند از بین می­رود و هنگامیکه تبلیغات، کاربردی هستند بسیاری از کاربران آن­لاین روی آنها کلیک می­کنند.