روز ماندگار ایرانیان

۱۳ آبان همواره به عنوان یک روز تاریخی و پراهمیت برای ایرانیان باقی می ماند زیرا در این روز اتفاق فوق العاده و کم نظیری در روابط خارجی کشورمان پدید آمد. در طول بیش از نیم قرن گذشته امریکایی ها همواره برای منافع ملی ایران مشکل زا بوده اند چه آن زمان که نقش اصلی و اساسی در برگرداندن دیکتاتوری مانند شاه را در ۲۸ مرداد داشتند و سازماندهی، برنامه ریزی و مدیریت مالی و اجرایی آن کودتا را برعهده داشتند و لکه ننگینی بر دامن امریکا نشست که فراموش کردن آن از خاطره ملی ما به آسانی ممکن نیست. همچنین سازماندهی ساواک تحت نظارت سازمان اطلاعات و امنیت امریکا (سیا) و غلبه جو اختناق بر کشور از کودتای ۲۸ مرداد تا پیروزی انقلاب در بهمن ۵۷، سبب شد در تمام سال های مبارزه علیه رژیم دیکتاتوری شاه، نفرت و انزجار از سیاست های امریکا در میان مبارزان گروه های مختلف وجود داشته باشد. بنابراین از سخنرانی تاریخی امام در سال ۴۲ علیه قانون کاپیتولاسیون، تحقیر ملی ایرانیان توسط امریکا که منجر به تبعید تاریخی امام در ۱۳ آبان آن سال شد تا اقداماتی که سازمان های چریکی می خواستند در ایران انجام دهند و عمدتاً ذهن شان معطوف بود به اینکه دست کم یکی از مستشاران امریکایی را مورد هدف قرار دهند و در نهایت از مجاهدین خلق تا هیات های موتلفه هر گروهی که از حداقل امکانات برای مبارزه برخوردار بود، در کنار برنامه ریزی برای ضربه زدن به ایادی شاه یکی از برنامه هایشان زدن ایادی و وابستگان امریکا در ایران بود زیرا مبارزان سیاسی، رژیم شاه را منهای امریکا فاقد حداقل توانایی و اعتبار می دانستند. پس از پیروزی انقلاب شعار آحاد ملت مبنی بر اسلام، آزادی و استقلال که در مجموع در جمهوری اسلامی متبلور شد در کنار رهبری بی نظیر امام(ره) اوضاع را به نحوی رقم زد که یک انقلاب کامل و تمام عیار با کمترین تلفات به ثمر رسید اما از فردای پیروزی انقلاب امریکایی ها همچنان سیاست و استراتژی براندازی را در کشور ما در سرلوحه کار خود قرار دادند؛ از پناه دادن به شاه گرفته تا انجام دادن بسیاری از برنامه های پشت پرده و روی پرده، از برنامه ریزی برای جنگ علیه ایران گرفته تا تبلیغات وحشتناکی که در مناطق مختلف کشور انجام می شد و نیز بودجه های کلانی که خرج می شد و سازماندهی که در جهت تجزیه مناطق مختلف ایران صورت می گرفت. چنان که حتی امروز هم در بحث عبدالمالک ریگی هر کسی که مختصر اطلاعاتی از مسائل بین المللی داشته باشد ارتباط ریگی را با سازمان های اطلاعاتی پاکستان و عربستان و به ویژه سازمان اطلاعات و امنیت امریکا نمی تواند انکار کند و نادیده بگیرد. در تمام مراحل استراتژی امریکایی ها براندازانه بوده است. اما در مقابل اوج حرکت مردم ایران در مقابله با سیاست های امریکا، حرکت خودجوش دانشجویان بود که در روز ۱۳ آبان و در سالروز تبعید حضرت امام سفارتخانه امریکا را اشغال کردند و در اسنادی که از آن سفارتخانه به دست آوردند، نشان دادند سفارت امریکا همچنان در جهت سازماندهی، جاسوسی و براندازی نظام برآمده از انقلاب فعالیت می کرده است. آبان و تسخیر لانه جاسوسی اعتراض طبیعی و خودجوش ملت ایران بود علیه سیاست های امریکا و دخالت های این کشور در امور داخلی ایران و این موضوعی است که هرگز نباید فراموش شود. ممکن است ما در داخل کشورمان با یکدیگر اختلاف داشته باشیم و نسبت به دولت، حاکمیت و حکومت انتقادات جدی داشته باشیم اما تاریخ و اساس کار را نباید فراموش کنیم. ۱۳ ضمن اینکه می توانیم انتقادات خودمان را نسبت به مسائل داخلی کشور به روش های مختلف و از طریق رسانه ها و محافل دانشجویی و دیگر امکان هایی که ممکن است وجود داشته باشد طرح کنیم اما به هیچ قیمتی عصبانیت ها نباید سبب شود فلسفه اصلی ایام و مباحث از دست برود. فلسفه اصلی ۱۳ آبان اعتراض به دخالت های امریکا در امور داخلی ایران بوده است زیرا انباشت بغض و کینه یی که مردم ایران از دخالت های امریکا از سال ۱۳۳۲ به این سو در زندگی فردی و اجتماعی شان به دل داشتند و دهن کجی هایی که امریکا به ملت ایران کرد، باعث شد دانشجویان به صورت خودجوش چنین حرکتی را انجام دهند و تنها پس از این اتفاق بود که امام و ملت پشت سر آنها قرار گرفتند. بنابراین چنین روزهایی مانند روز قدس که فلسفه وجودی اش اعتراض به جنایت های اسرائیل است و البته در کنار آن اعتراض به جنایت ها، نابرابری و مظالم دیگر نیز هست اما اعتراض به مسائل دیگر نباید اعتراض اصلی مخصوص آن روز را تحت الشعاع قرار دهد. ممکن است بعضی گروه ها بیایند و در اعتراض به مسائل دیگر شعارهایی بدهند و حرکت اعتراض آمیز به مسائل دیگر داشته باشند اما اساس کار نباید فراموش شود و اگر کسانی تصور کنند امریکایی ها دست از دشمنی برداشته اند باید بدانند امریکا، چین و روسیه به چیزی جز منافع خودشان نمی اندیشند. هیچ کشوری دلش برای ما نمی سوزد بلکه روش های دخالت پیچیده تر و نرم تر شده است و این حقیقت نباید فراموش شود. منظور این نیست که کسی حق ندارد نسبت به فضای موجود انتقاد نداشته باشد بلکه باید انتقاد جدی انجام شود و در برابر اعوجاجات و انحرافات باید ایستادگی شود اما سه اصل در این مواجهه نباید فراموش شود؛ اول آنکه اعتراضات ما نباید موجب فشل شدن و ازهم پاشیدگی ها نشود، دوم آنکه این مسائل موجب سوء استفاده دشمنان، اغیار و حتی همسایگان ما نشود و مهم تر از همه اینکه موضوعات اصلی فراموش نشود و بدانیم که موضوعات ما در داخل متعلق به خودمان است و آنها در خارج از کشور منافع خودشان را دارند. اگر بیانیه و اطلاعیه می دهند و دلسوزی و ابراز علاقه می کنند نه از باب این است که ما را دوست دارند بلکه به دنبال منافع خودشان هستند. اما بحث قطع روابط دیپلماتیک پیش آمده میان ایران و امریکا لازم بوده است. بسیار پیشتر از این صحبت ها باید سر و سامان پیدا می کرد چنان که آنها خودشان نیز پی برده اند که قطع رابطه با ایران برایشان هیچ سودی ندارد و به همین دلیل آنها نیز در استراتژی شان به دنبال این هستند که برای حفظ منافع شان ارتباط شان را با ایران سامان دهند. ایران نیز اکنون با توجه به امکانات فکری، علمی و اقتصادی اش توانسته است به کشور قدرتمندی تبدیل شود که می تواند از موضع قدرت و قوت مسائلش را با امریکا حل کند. کش دادن مسائل مربوط به این حوزه نمی تواند سودی برای هیچ یک از طرفین داشته باشد.