در سالیان اخیر، اصطلاحاتی چون بنیادگرایی اسلامی، اسلام هراسی و اسلام ستیزی در رسانه های استکباری و صهیونیستی بسیار تکرار می شود به گونه ای که در هر بخش خبری رسانه ها و صفحات روزنامه ها، مطلبی در این باره گفته و یا نوشته می شود تا حدی که فقدان مطلبی در این باره شگفت انگیز می نماید.
آن چه در جهان امروز به اوج خود نزدیک می شود همان چیزی است که در ادبیات و فرهنگ قرآنی از آن به جنگ نهایی حق و باطل یاد می شود. هر چه چهره حق، روشن تر می شود، باطل خشمگین تر می شود و درنهایت استیصال، به حربه های پست و زشت رو می آورد. قرآن سوزی، بیانگر اوج پستی و زشتکاری اهل باطل است، به گونه ای که دیگر نمی توانند در جامه حق خود را پنهان سازند. این گونه است که خداوند ایشان را رسوا ساخت؛ زیرا تاکنون آنان در جامه حق و با دروغ ها و فریب های بزرگی چون آزادی بیان و عقیده، دمکراسی و لیبرالیست و مانند آن، کالای باطل خود را به مردم عرضه می کردند.
نویسنده در این مطلب بر آن است تا کینه دیرین باطل از حق را با مراجعه به آموزه های قرآنی تبیین کند و روش های پست و زشت اهل باطل را روشن نماید. با هم این مطلب را از نظر می گذرانیم.
یکی از آموزه های اساسی و فرمان های بنیادین اسلام، ایمان به همه شرایع آسمانی و لزوم احترام و تکریم به همه پیامبران الهی است. خداوند در آیه ۱۳۶ سوره بقره از زبان مومنان و مسلمانان این مطلب را مورد تأکید و توجه خاص قرار می دهد که مسلمان واقعی، کسی است که به همه پیامبران ایمان داشته و هیچ تفرقه و جدایی را میان ایشان قایل نمی شود و در برابر همه پیامبران و آموزه های وحیانی آنان، سر تسلیم فرود می آورد.
همین معنا در آیه ۸۴ سوره آل عمران تکرار می شود و ایمان اسلامی به گونه ای تعریف می شود که جز به ایمان به همه آموزه های وحیانی و کتب آسمانی و تسلیم در برابر پیامبران و فرمان های ایشان، تحقق نمی یابد. بنابراین نه تنها انکار هر یک از پیامبران و آموزه های وحیانی و کتب آسمانی نارواست بلکه به معنای کفر به اسلام و دین محمد(ص) است؛ زیرا دین اسلام، بر اصول و پایه هایی استوار است که ایمان به پیامبران آسمانی و کتب وحیانی، یکی از آن ها می باشد. انکار هر یک یا تفرقه و جدایی میان پیامبران به معنای انکار اسلام و خروج از آیین محمدی(ص) است.
بنابراین، لازم است که مسلمان برای اثبات اسلام خویش، به همه کتب آسمانی و پیامبران الهی ایمان آورده و تسلیم و مطیع آموزه های وحیانی شان باشد. بر این اساس بر مسلمان واجب است تا به تورات و انجیل به عنوان کتب آسمانی نازل شده بر حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی بن مریم(ع) ایمان آورد و در مواردی که بر ایشان اثبات وحیانیت آیات آن شده برپایه آن عمل و رفتار کند.
● لزوم احترام به همه شرایع آسمانی
البته از آن جایی که در کتب آسمانی پیشین تحریفات گاه لفظی و گاه معنوی انجام شده، نمی توان به سلامت متن اعتماد کرد و براساس آن رفتار نمود، ولی این بدان معنا نیست که این کتب را انکار کرد و یا خدای ناکرده به آن ها اهانت و توهین روا داشت. از این رو تقدیس و تکریم و احترام کتب آسمانی و همه پیامبران بر مسلمانان واجب گردیده و به عنوان بخشی از آموزه های وحیانی اسلام و قرآن شناخته شده است.
براساس آموزه های قرآنی، کتاب تورات از سوی خداوند در میقات حضرت موسی(ع) پس از چهل شب مناجات به درگاه الهی در بخش غربی وادی کوه طور بر آن حضرت(ع) در الواح نگارش یافته به صورت طومار نازل شده است.(اعراف، آیات ۱۴۲ تا ۱۴۵ و نیز بقره، آیات ۵۳ و ۱۳۶ و قصص، آیه ۴۴ و طور، آیات ۲ و ۳ آیات دیگر)
خداوند در آیات ۷۵ تا ۷۸ سوره بقره به مشکل یهودیان در ارتباط با کتاب آسمانی تورات اشاره می کند و می فرماید که آنان براساس خیالات واهی و تفکرات توده های بیسواد و ناتوان از خواندن و نوشتن، اعتقادات خود را سامان دادند و از معارف تورات دور ماندند و در این جهل و نادانی و خرافات دست و پا می زنند.
این بدان معناست که مشکل از کتاب تورات نیست بلکه در امتی است که حق تورات، این کتاب آسمانی را ادا نکرده و نمی کنند و با رفتارهای باطل خویش، به تورات اهانت روا می دارند.
آیات ۸۳ تا ۸۵ سوره بقره نیز تبیین می کند که یهودیان استاد تحریف و برخورد گزینشی با تورات و دیگر آموزه های وحیانی هستند. از این رو به برخی از آموزه های تورات ایمان می آورند و به برخی دیگر کفر می ورزند؛ زیرا ایمان به همه آموزه های وحیانی تورات به معنای دور شدن از هواهای نفسانی و پشت کردن به دنیا و لذات زودگذر آن است، در حالی که آنها دوست دارند با افزایش عمر خویش، از دنیا بهره مند گردند. لذا با تبعیض در آموزه های وحیانی، گرفتار خفت و ذلت و خواری در دنیا می شوند و این گونه در دنیا و آخرت کیفر می بینند.
در حقیقت دنیاطلبی یهودیان اجازه نمی دهد تا واقعا به تورات و آموزه های وحیانی آن ایمان آورند (همان آیات) و حتی برخلاف آموزه های وحیانی تورات از خداپرستی به گوساله پرستی رو آورند (بقره، آیه ۹۳) و به تحریف و کتمان حقایق بپردازند.(بقره، آیه ۱۷۴ و آل عمران، آیه ۷۱ و مائده، آیه ۱۵)
● ضرورت تقدیس پیامبران الهی و کتابهای آنان
به هر حال از نظر قرآن، کتب آسمانی چون تورات، دارای ارزش و جایگاه بسیار والاست و بر مومنان است که به آن ایمان آورده و احترام و تکریم و تقدیس آن را مراعات کنند.(مائده، آیه ۴۴ و بقره، آیه ۱۳۶ و آیات دیگر)
همین مطلب نیز از نظر قرآن نسبت به انجیل و پیامبران بزرگواری چون حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی بن مریم(ع) مطرح شده و از مسلمانان خواسته شده است که هرگز همانند یهودیان و مسیحیان رفتار نکنند و اگر آنان به قرآن و حضرت محمد(ص) کفر ورزیدند و اهانت روا داشتند، مسلمانان حق ندارند که رفتاری مشابه داشته باشند، زیرا مسلمان در حقانیت پیامبران و کتب آسمانی چون تورات و انجیل شک و تردیدی ندارد. بنابراین نمی تواند به جز تکریم و تقدیس و احترام در حق ایشان کلامی بگوید و رفتاری داشته باشد.
براساس آیه ۱۲ سوره مائده، احترام به انبیاء و پیامبران الهی چون حضرت موسی(ع) و عیسی بن مریم(ع) در پی دارنده بخشش گناهان و ورود در بهشت است. بنابراین هر مسلمانی می کوشد برای بهره مندی از بخشش و مغفرت الهی و رهایی از آتش دوزخ و ورود به بهشت رضوان الهی، با احترام گذاری و تکریم پیامبران الهی، از این نعمت ها برخوردار گردد. از این رو همان تکریم و احترامی را که نسبت به حضرت محمد(ص) روا می دارد در حق دیگر پیامبران الهی و کتب ایشان روا داشته و حقشان را به درستی ادا می کند.از نظر مسلمانان، پیامبران الهی به ویژه اولوالعزم از پیامبران که حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی بن مریم(ع) از جمله ایشان است، الگوهای هدایتی هستند که می بایست از ایشان و آموزه های وحیانی آنان تبعیت کرد (انعام، آیات ۳۳ و ۳۴ و ۳۵ و ۹۰) و تمسخر و استهزای پیامبران، مصداقی از جرم و تبهکاری و کفر است. (کهف، آیه ۱۰۶ و نیز حجر آیات ۱۱ و ۱۲ و آیات دیگر)
● اسلام ستیزی یهود و مسیحیت، مصداقی از کفر
در جهان امروز بیش از آن که کافران و بت پرستانی چون هندوان و بوداییان علیه اسلام و آموزه های توحیدی آن قیام کنند و در صف اسلام ستیزان قرار گیرند، کافران یهودی و مسیحی در این جبهه قرارگرفتند؛ زیرا این دسته از اهل کتاب به جای این که در صف واحد ایمان قرار گیرند به کافران بت پرست ملحق شده و در برابر اسلام توحیدی و آموزه های وحیانی آن قد علم کرده اند.
اسلام از همان روز آغاز با سه دسته مخالف مواجه شد که غیر از بت پرستان، کافرانی از اهل کتاب به ویژه یهودیان بود. با این که یهودیان برای همراهی و همگامی با پیامبر آغاز زمان به مدینه کوچ کرده و در آن جا ساکن شدند، ولی از آن جایی که پیامبر آخر زمان، به جای فردی عبری، مردی عرب بود، به مخالفت با وی پرداختند و نبوت و پیامبری اش را انکار کردند.خداوند در آیاتی از جمله آیه ۵۷ سوره مائده به حرکت اسلام ستیزانه یهود اشاره می کند و می فرماید که یهودیان از همان آغاز اعلام رسالت، به استهزای پیامبر(ص) پرداختند و به تمسخر مومنان و مسلمانان و قرآن ادامه داده و حاضر به پذیرش و ایمان به اسلام و قرآن نشدند؛ زیرا ایمان به اسلام با دنیاطلبی آنها سازگار نبوده و ناسخیت قرآن و اسلام نسبت به تورات، آنان را ناخوش می آمد. (آل عمران، آیات ۱۹ و ۸۵ و توبه، آیه ۳۳ و آیات دیگر)
یهودیان و مسیحیان از اهل کتاب، همراه مشرکان و منافقان تلاش کردند تا به هر شکلی شده از گسترش و نفوذ اسلام و قرآن جلوگیری کنند. از اینرو به انواع توطئه ها رو آوردند (آل عمران، آیه ۷۲) ولی برخلاف آن چه ایشان خواستند، اسلام رشد کرد و زمینه برای جهانی شدن و تسلط کامل بر همه ادیان و شرایع فراهم آمد. (آل عمران، آیه ۱۹)
در این میان عالمان و روحانیون یهودی و مسیحی به عنوان پیشگامان مبارزه با اسلام و قرآن پا به میدان گذاشتند و با تمسک به توطئه ها و رفتارهای زشت و اهانت آمیز کوشیدند تا مردم را نسبت به اسلام بیزار کرده و هراس دروغین در دل های ایشان افکنند و گرایش به اسلام را سد کنند. (آل عمران، آیه ۷۲) ولی خداوند عالمان و روحانیون آنان را رسوا ساخت و توطئه هایشان را آشکار نمود به گونه ای که از رسوایی خویش هراسان شدند و دست از توطئه آشکار برای مقطعی کشیدند. (آل عمران، آیات ۷۲ و ۷۳)
یکی از روش هایی که عالمان یهودی برای تضعیف اسلام و رشد فزاینده آن پیشنهاد می کردند، ایمان در دوره ای زمانی و ارتداد و کفر پس از مدتی است تا این گونه برخی از مومنان و مسلمانان گمان کنند که ارتداد ایشان به سبب مشکلاتی است که دراسلام و آموزه های آن وجود دارد. این ترفند همواره از سوی دشمنان در جنگ روانی به کار گرفته شده و می شود. گروههایی از مردم با این شیوه دچار تردید می شوند وگمان می کنند که اسلام و آموزه های آن دارای مشکل است؛ زیرا چرا کسانی از اهل کتاب و دانشمندان آنان به آن ایمان آورده ولی دوباره آن را رها کرده و به دین خود بازگشتند. این ارتداد به سبب آن است که اسلام دارای نقص است و نمی تواند همه خواسته های مؤمنان را برآورده سازد. این مکر و توطئه ای بود که عالمان یهودی در پیش گرفتند تا روحیه مسلمانان را تضعیف کنند، ولی خداوند مکر آنان را آشکار ساخت و آنها را رسوا نمود. (آل عمران، آیات۷۲ و ۷۳)
از نظر خداوند، اهل کتاب به سبب حسادتی که نسبت به رشد اسلام و حقانیت آن دارند، همواره به مکر و توطئه اقدام می کنند و می کوشند تا از دامنه نفوذ و گسترش اسلام جلوگیری نمایند. (بقره، آیه ۱۰۹) از نظر قرآن، اهل کتاب از یهود و مسیحی هیچ علاقه ای برای هدایت دیگران ندارند، بلکه هدف ایشان، تنها گمراه ساختن دیگران از حق و حقیقت است؛ زیرا یهودیان، تنها خود را قوم برتر می شمارند و دیگران را اصولا از دایره انسانیت بیرون می دانند. بنابراین تلاش ایشان هدایت دیگران به حق و توحید نیست، بلکه دعوت دیگران به ضلالت و گمراهی است. (آل عمران، آیه۶۹)
بسیاری از عالمان اهل کتاب نسبت به حقانیت اسلام و اصول وحیانی آن آگاهی تمام و کاملی دارند، ولی حسادت و روحیه تجاوزگری و دنیاطلبی و مانند آن به آنها اجازه نمی دهد تا اسلام را تایید کنند و به آن ایمان آورند (آل عمران، آیات۱۹ و ۸۶،) از این رو به هر شکلی می کوشند تا جلوی رشد اسلام و ایمان دیگران را بگیرند.
ازنظر قرآن، ریشه این عناد و ستیز با اسلام را می بایست در اموری چون خباثت و ناپاکی (انفال، آیات ۳۶ و ۳۷) و حسادت و دنیاطلبی آنان جست. بنابراین لازم است با این دشمنان به گونه ای منطقی مبارزه کرد و اگر فتنه کردند در برابر فتنه ایشان ایستاد و مقاومت کرد و به آنان اجازه نداد تا به اهداف شوم و پلید خود برسند. (بقره آیه ۱۹۳ و نیز انفال، آیه۳۹)
خبیثان از اهل کتاب بر آن هستند تا با توطئه های مستمر خویش اجازه ندهند تا اسلام بر جامعه جهانی مسلط شود (توبه، آیه۳۴) با این همه توطئه های ایشان شکست خواهدخورد و اسلام بر همه جهان مسلط خواهدشد و دین جهانی چیره می شود (آل عمران، آیه۱۹) و ستیزه جویان خود ناکام خواهند ماند و زیانکار واقعی خواهندشد. (انفال، آیات ۳۶ و ۳۷)
دشمنان اسلام از کافر و مشرک و اهل کتاب بر آن هستند تا نور الهی و قرآن را خاموش کنند ولی این نور الهی هرگز خاموش نخواهدشد. زیرا همه توطئه های دشمنان اسلام و قرآن همانند آن است که کسی بخواهد خورشید را با فوت کردن خاموش کند. (توبه، آیه۳۲)
خداوند در آیاتی از عناد و ستیز یهودیان خبر می دهد و بیان می کند که بیشتر یهودیان نسبت به اسلام و قرآن کینه شگفتی دارند و به هرشکلی شده می کوشند تا اسلام را ریشه کن کنند. (بقره آیه ۱۲۰) برخی از آنان با ایمان دروغین می کوشند تا جنگ روانی علیه اسلام و قرآن راه بیندازند و با اظهار دروغین اسلام، در اسلام و آموزه های آن تصرف کنند و یا تشکیک و تردید در ایمان مومنان اندازند. (بقره، آیات ۷۵ و ۷۶) این دسته با آن که نسبت به حقانیت آن آگاهی دارند ولی حقد و حسادت و کینه به ایشان اجازه نمی دهد تا بدان ایمان آورند، زیرا دلهایشان مهر خورده و در حجاب لجاجت قرار گرفته است. (نساء، آیه۱۵۵)
به هرحال، اهل کتاب و به ویژه یهودیان، همواره درصدد ضربه زدن به اسلام، به واسطه طعن و ناسزاگویی به پیامبر(ص) و اهانت به قرآن هستند ولی مسلمانان می بایست هشیار باشند و اجازه ندهند. (نساء، آیه۴۶)
اکنون قرآن سوزی، نمادی کوچک از همه حقد و عنادی است که یهودیان صهیونیست و صهیونیست های مسیحی نما، به نمایش می گذارند. رسانه های ایشان با بمب های خبری گوناگون چنان فضای جهان را آلوده کرده است تا گوش های مردم جهان حقانیت اسلام را نشنود و حقایق قرآن را نبیند. با این همه این اسلام و قرآن است که حقانیت خود را در اوج تاریکی ها و فضا و گفتمان آلوده صهیونیست آشکار خواهدکرد و برهمگان تسلط خواهدیافت و حقانیت آن همچون خورشیدی از پس ابرهای تیره و تار دروغ های رسانه ای آشکار خواهدشد. باشد با درایت و تدبر از این جنگ روانی و فتنه عظیم رهایی یابیم و در پناه قرآن و اسلام درمسیر تعالی بشر گام برداریم.
