طنز برای خانوما سخته!

نعیمه نظام‌دوست در سال‌های اخیر نسبتا پرکار بود، از کارهای مطرح او می‌توان به پلیس جوان، توفیق اجباری، چراغ قرمز، روز حسرت، ریحانه، چاردیواری و اخیرا هم باغ شیشه‌ای و... اشاره کرد، با او به بهانه پخش مجموعه باغ شیشه‌ای به گفتگو نشستیم. ● بیوگرافی ۲۳ آبان ۱۳۵۳ در تهران متولد شدم. دیپلم تجربی هستم و از سال ۷۰ کار بازیگری را با تئاتر آغاز کردم و با گروه‌های آزاد تئاتر به فعالیتم در این رشته ادامه دادم. بعد از آن در مجموعه نوروز ۷۲ بازی کردم، فکر می‌کنم می‌توان گفت به طور حرفه‌ای با «ساعت خوش» و در سال ۷۳ وارد عرصه بازیگری شدم. ● مدیون سیروس مقدم هستم سال ۷۵ و در کار «شن‌های کف رودخانه» با همسر آقای مقدم، خانم الهام غفوری که در آن کار دستیار کارگردان بودند آشنا شدم و از طریق ایشان به آقای مقدم معرفی شدم و همان سال در سریال «روزهای زندگی» با آقای مقدم افتخار همکاری داشتم. بعد از این سریال در «پلیس جوان» هم با ایشان همکاری داشتم که در این سریال نقش «ژینوس» بر عهده من بود، فکر می‌کنم شاخص ترین نقشم بین کارهایی که انجام داده‌ام همین نقش بود و هنوز هم در خاطر خیلی‌ها باقی مانده است.آقای مقدم کارگردانی است که سریال‌سازی و همچنین ایده‌ها و نظرات مردم را به خوبی می‌شناسد و کاملا می‌‌داند که چه چیزی بسازد که به دل مخاطب بنشیند. این خیلی مهم است که یک کارگردان سریالی بسازد که هم نکات فنی را رعایت کند و هم در عین این که سریع کار می‌کند، کار با کیفیتی ارائه دهد وقتی من با آقای مقدم کار می‌کنم اصلا دغدغه این را ندارم که شاید کار خوبی ازآب در نیاید یا این‌که نقشم به خوبی دیده نشود بلکه تمام تمرکزم را روی کار می‌‌گذارم! شخصا تعلق خاطر خاصی به خودشان و همسر محترمشان دارم و همیشه خودم را مدیون ایشان می‌دانم چون همیشه به من اعتماد کرده‌اند. ● سروش خلیلی من را معرفی کرد هرچی کنکور می‌‌دادم در رشته هنر قبول نمی‌شدم و سال‌ها پشت کنکور بودم(خنده). به همین دلیل تصمیم گرفتم در آموزشگاه‌های آزاد دوره بازیگری ببینم و در نهایت مرحوم سروش خلیلی من را به گروه‌های آزاد تئاتر معرفی کردند و در ادامه با تلاش خودم توانستم بازیگری را ادامه دهم. ● باغ شیشه‌ای من در سال ۷۵ در کار «با طراوت» به عنوان منشی صحنه با آقای مظلومی همکاری داشتم و این همکاری همانجا قطع شد تا سریال «لطفا دور نزنیم» که دوباره با ایشان همکاری کردم. در سریال «باغ شیشه‌ای» نقش الهام را برعهده دارم که عروس «قربان» هستم و آقای قریبیان آن را بازی می‌کنند. امیدوارم این سریال مورد توجه مردم عزیز قرار بگیرد. کار با آقای مظلومی فرصت خوبی برای من بود چون ایشان دست بازیگر را باز می‌گذارد و به او اجازه می‌دهد که از خلاقیت‌های فردی خود برای بهبود کار استفاده کند. ● نقش حجاب در رشد سینما حجاب در رشد سینمای بعد از انقلاب ما سهم به سزایی داشته است چون باعث شد که بازیگران زن ایرانی توانایی‌های خود را بیش از گذشته به منحصه ظهور بگذارند. چهره یکی از ابزارهای مهم برای بازیگری است و این که یک بازیگر بتواند بدون استفاده از این ابزار و با حجاب بازی قابل قبول و باورپذیری را از خود به نمایش بگذارد، نشان‌دهنده هنر اوست. ● خانواده نظام دوست پدرم دوسال پیش به رحمت خدا رفتند. پنج خواهر هستیم و من فرزند سوم خانواده هستم. خواهر‌های دیگرم هیچ کدام در عرصه هنر فعالیت نمی‌کنند. به نظر من به خانواده‌ای می‌توان لقب خوشبخت را داد که اعضای آن یکدیگر را دوست داشته باشند و بتوانند حرف دلشان را به یکدیگر بزنند و پدر و مادر مثل یک محور عمل کنند و بتوانند بچه‌ها را دور هم جمع کنند. ● ماندگاری یک بازیگر باید در درجه اول مردم را دوست داشته باشد.یک سری از بازیگر‌ها هستند در ابتدا که شروع به فعالیت در این عرصه می‌کنند دوست دارند که مردم آنها را بشناسند و بعد که شناخته می‌شوند خودشان را از مردم پنهان می‌کنند و این اصلا درست نیست، چون ما برای مردم کار می‌کنیم و باید با همین مردم هم زندگی کنیم. بازیگر برای این که بخواهد ماندگار شود باید عاشق این کار با تمام سختی‌هایش باشد و بادیدن یک سختی زود جا نزنند. ● قدردانی از پیشکسوتان از نظام دوست می‌پرسم که فکر می‌‌کنی بهترین راه برای قدردانی از زحمات پیشکسوتان چیست که در پاسخ می‌گوید: فکر می‌کنم نباید این عزیزان را تنها گذاشت و باید به طور مداوم از حال آنها جویا شد و به آنها سر زد چون این عزیزان از فراموش شدن خیلی دلگیر می‌شوند. متاسفانه نسل جوان سینمای ایران کمی نسبت به نسل گذشته و پیشکسوتان کم‌توجهی می‌‌کنند و این خوب نیست، خیلی از بازیگران حتی در مراسم تشییع پیکر بازیگران پیشکسوت هم شرکت نمی‌کنند! ● از لابه لای حرف‌ها دوستان سینمایی زیادی دارم اما با ماه‌چهره خلیلی، مریم امیرجلالی، الناز شاکردوست و لیدا عباسی صمیمی‌تر هستم. دوست دارم چیزی از خودم به یادگار بگذارم که بعد از این که از دنیا رفتم ماندگار باشم. بازیگر در کارهای روتین به خاطر فشار بالایی که در کار وجود دارد نمی‌تواند تمرکز و انرژی لازم را روی نقش بگذارد و همین موضوع باعث می‌شود کیفیت کار نزول پیدا کند. یک سادگی خاصی در همه نقش‌هایی که بازی می‌کنم وجود دارد و این هم به کارگردان‌ها برمی‌گردد که از من می‌خواهند این‌گونه بازی کنم. «زیر هشت» یک سریال ملودرام و اجتماعی است که در آن نقش متفاوتی نسبت به کارهای گذشته دارم و برخلاف نقش‌هایی است که پیش از این بازی کرده‌ام، این نقش یک کاراکتر کاملا جدی دارد و اصلا طنز نیست. وقتی برای بازی در «روز حسرت» قرارداد بستم سه قسمت از فیلمنامه آماده بود و قرار بود نقش من یکی از شخصیت‌های اصلی داستان باشد، اما یکسری اتفاقات رخ داد که روند کلی داستان تغییر کرد. ● طنز برای زنان سخت است این‌که تو کاری کنی که مخاطب بخندد کار سختی است. مخصوصا برای بازیگران خانم این سختی بیشتر است چون خیلی از حرکات را نمی‌توانند انجام دهند و خیلی از صحبت‌ها را نمی‌توانند بر زبان بیاورند و باید از یکسری خلاقیت‌های خودشان استفاده کنند تا مردم را به خنده وادارند. الان مردم دیگر به هر چیزی نمی‌خندند و به نوعی خیلی دید حرفه‌ای‌تری نسبت به طنز پیدا کرده‌اند، آنها وقتی به یک کار نگاه می‌کنند کاملا متوجه می‌شوند که آیا این کار تلاش می‌کند با لودگی و هجو مردم را بخنداند یا از طنز موقعیت استفاده می‌کند.