عبرت‌های جام جهانی و فوتبال ما

ما در این جام جهانی فهمیدیم از فوتبال روز دنیا خیلی فاصله داریم. این آخرین جمله سرمربی تیم ملی کره شمالی بعد از حذف از جام جهانی بود.چشم بادامی‌های اهل شمال در این جام جهانی کلکسیونی از انواع گلها را دریافت کردند تا سرمربی آنهاصراحتا اعلام کند از فوتبال روز دنیا چیزی نه خود بلد است نه بازیکنانش. راستی یادتان نرفته که ما با همین کره شمالی همگروه بودیم و آنها توانستند و ما نتوانستیم به آفریقا برویم! اما غیر از این نماینده آسیا ، کره جنوبی و ژاپن با شایستگی به دور یک هشتم صعود کردند و نشان دادند فوتبال امروز دنیا را می شناسند و اگر کمی حرفه‌ای تر و خوش شانس تر بودند شاید همچنان در رقابت ها حضور داشتند. استرالیا هم که بازی اولش را با افتضاح به آلمان باخت ، غنا را متوقف کرد و برابر صربستان به پیروزی رسید و نشان داد آن باخت نتیجه یک شروع بد بوده نه یک تیم بد. جام جهانی برای نمایندگان قاره کهن به پایان رسیده و آنها با یک تجربه ارزشمند خود را برای بازی های آسیایی (دی ماه - قطر) آماده می‌کنند همانند فوتبال ما که این روزها در تدارک اردویی تدارکاتی اتریش است البته گفته می‌شود سرمربی تیم ملی مان رفته بود آفریقا تا بازی حریفانمان را آنالیز کند(انگار از تلویزیون خودمان این کار شدنی نبود)و از قرار معلوم چهارشنبه بعد از حذف ژاپن یک‌سر هم رفته هلند تا اردوی سیاحتی و تفریحی اش کامل شود و به کشور بازگردد. ای کاش کارشناسانی با پول فدراسیون به آفریقا می‌رفتند تا شرایط تدارکات، آماده سازی ، برگزاری ، جذب آگهی و در کل مدیریت کلان ورزش(فوتبال) را ارزیابی می‌کردند.دیدن و آموختن اینگونه مسائل در این تورنمنت‌های بزرگ از نیازهای اصلی فوتبال امروز ما برای رسیدن به سطح اول فوتبال دنیاست. یک موضوع تکراری دیگر را هم باز می خواهیم تکرار کنیم ؛ کشورهای ناکام در جام جهانی در اتاق های فکرشان با افراد متخصص روزهای متمادی را به این فکر می‌کنند که چگونه فاصله خود با فوتبال روز دنیا را کم و کم‌تر کنند تا در آینده بهتر ظاهر شوند.اتاقی که از بدو تولد فوتبال در ایران تا امروز خبری از آن نبوده و بعید هم می‌دانیم با این تفکر حاکم بر فوتبال ملی و باشگاهی در ایران چنین اتاقی در آینده هم طراحی و راه اندازی شود.بگذریم. پس از جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان علاقمندان به فوتبال و کارشناسان معتقد بودند برای پیشرفت فوتبال ایران می‌بایست برانکو ایوانکوویچ جای خود را به یک مربی طراز اول که آشنا با فوتبال روز دنیا باشد بدهد اما پس از آن تصمیم گیران فوتبال ایران قدم در رویه‌ای نادرست گذاشتند.اگر چه انتخاب امیرقلعه‌نویی با توجه به نتایج او نمی‌توانست تصمیم غلطی باشد اما خواسته‌ای نبود که موردپسند اهالی فوتبال قرار داشته باشد . آن روزها خواست همه علاقمندان به فوتبال این بود که روی نیمکت تیم ملی مربی بزرگی بنشیند تا تیم ایران در جام جهانی آفریقا که هرگز به آن نرسید بتواند حداقل از گروهش صعود کند.پس از اینکه فدراسیون فوتبال امیرقلعه‌نویی را برکنار کرد بازهم بر همان مدار اشتباه قدم برداشت.علی دایی دومین گزینه‌ای بود که فدراسیون فوتبال پس از برکناری برانکو ایوانکوویچ روی نیمکت تیم ملی نشاند ؛انتخابی که سبب شد تیم ملی در ورزشگاه آزادی مقابل دیدگان ۱۲۰ هزار نفر مقابل تیم ملی عربستان به زانو درآید و تحقیر شود. این انتخاب اشتباه اما با یک انتخاب دیگر تکمیل شد و فدراسیون فوتبال به جای آنکه با استخدام مربی طراز اول اشتباه خود را جبران کند و گام درستی برای رسیدن به فوتبال روز دنیا بردارد بار دیگر تصمیمی اتخاذ کرد که با انتقادهای بسیاری همراه بود. قطبی به ایران برگشت اما با او هم نتوانستیم مسافر آفریقا شویم و بعد از ناکامی در راه جام جهانی باز شاهد خرد و برنامه ای برای آینده نبودیم و همچنان با این عنوان سوخته که ما بهترین تیم آسیا هستیم همانند کبک سرمان زیر برف است .ترس از این است که تیم ملی باردیگر مقابل تیم‌های آسیایی تحقیر شود و آنگاه دوباره فدراسیون فوتبال تصمیمات گذشته را تکرار کند .مربی دیگری را جانشین قطبی کند. تصور ما این است که هنوز هم برای بیرون آوردن تیم ملی از این فضای یاس و نا امیدی دیر نیست و می‌توان برای ۴ سال بعد برنامه ریزی کرد و مسافر برزیل شد. متولیان فوتبال ما تصور نکنند که این جام برای ما چیزی به همراه نداشته است و با چشم باز تیم‌های قاره آسیا را در این جام نگاه کنند. معتقدیم فوتبال ایران پتانسیل این را دارد که در جام جهانی چشم‌ها را به سوی خود بکشد اما این پتانسیل بالقوه با تصمیم‌های نادرست ما مدت‌ها است هرز می‌رود... جام جهانی بهانه‌ای است تا بار دیگر به تیم ملی که تحت رهبری افشین قطبی قرار دارد خیره شویم.آیا فوتبال ما درعرصه ملی می‌تواند هم پای تیم‌هایی که امروز در جام جهانی با بازی‌های چشمگیر خود (غیر از کره شمالی)نام قاره آسیا را سر زبان‌ها انداختند در جام ملت‌های آسیا رقابت کند؟ جام ملت‌های آسیا نزدیک است و فوتبال ایران با شرایطی که امروز از آن برخوردار است شرایط خیلی خیلی سختی برای رسیدن به موفقیت در این رقابت ها دارد. بسیاری معتقدند دیر شده و فوتبال ایران روزهای بسیاری را از دست داده است.شما چطور، موافقید؟