قلب آقای چاوز بزرگ است!

چند سالی است تهران به مقصد سفرهای تکراری هوگوچاوز مبدل شده است، رئیس جمهور کشوری که هرچند برخی از مسئولان از آن به عنوان متحدی استراتژیک برای ایران نام می‌برند اما در مقابل عده بسیاری اعتقاد دارند که وزن و جایگاه این کشور به اندازه هزینه‌ای که ایران برای آن پرداخته نیست، روز گذشته در روسیه بود، کشوری که تا همین چند وقت پیش، از آن هم به عنوان متحدی استراتژیک برای ایران نام می‌بردند اما امروز او پیشقراول اجرای تحریم‌ها علیه ایران شده است. هرچند قرار است هوگو چاوز بعد از سفر به روسیه به ایران هم بیاید اما موضع‌گیری‌های روزهای اخیر او و قراردادهای منعقد شده میان روسیه و ونزوئلا نشان می‌دهد که چاوز قلبی بسیار وسیع دارد، او که در جریان نهمین سفر خود به روسیه در دوران ریاست‌جمهوری‌اش گفت: «روسیه در قلب من است»، پیش از این نیز درباره ایران چنین جمله‌ای را به زبان آورده بود. ارمغان سفر رئیس‌جمهور ونزوئلا به روسیه چند قرارداد نظامی و اقتصادی بود، بعد از آنکه چاوز یک کیف قرمز حاوی شکلات، ‌مربای موز و پودر کاکائو به عنوان سوغاتی به مدودف هدیه کرد و مدودف نیز این هدایا را با لبخند پذیرفت، توافقنامه‌ای برای ساخت نیروگاه هسته‌ای توسط روسیه در ونزوئلا و نیز توافقنامه سرمایه‌گذاری ‌٦/١ میلیارد دلاری روسیه در صنعت نفت ونزوئلا به امضا رسید. همچنین در دیدار چاوز و پوتین، نخست وزیر روسیه وعده داد که به زودی ۳۵ تانک که به گفته کارشناسان تانک‌های T-۷۲M۱M خواهد بود به ونزوئلا اعطا خواهد شد. اما چاوز تنها جمله روسیه در قلب من است و کیفی از شکلات و پودر کاکائو را برای ابراز ارادت خود به روسیه کافی ندید و با شرکت در کنفرانس «دو قرن استقلال آمریکای لاتین» در مسکو، سقوط اتحاد جماهیر شوروی را یک فاجعه خواند. وی گفت: «به نظر من اتحاد جماهیر شوروی محو نشده است. آیا می‌شود انقلابی که یک کشور به قدرت اتحاد جماهیر ایجاد کرده به طور کلی محو شود؟» چاوز افزود: «این انقلاب و این کشور به نسل جدیدی از مردم منتقل شده که ساکنان اتحاد جماهیر شوروی هستند و روسیه و مردم این کشور و تاریخ آن باعث مشعوف شدن من می‌شود.» در فاصله کوتاهی از این اظهارنظرها و قراردادهای منعقد شده رسانه‌ها خبرهای دیگری را از پشت پرده سفر چاوز به مسکو منتشر کردند و آن توافق‌های اولیه برای ارسال سامانه دفاع ضدموشکی اس ۳۰۰ به ونزوئلاست، به گفته مقامات روسی این اس ۳۰۰ها همان سامانه‌ای است که قرار بود به ایران پرداخت شود اما با اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران با مشارکت مستقیم روسیه، ارسال آن به ایران منتفی شده است. هرچند که رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امورخارجه همین چند روز پیش گفت که اس ۳۰۰ آنقدرها هم مهم نیست و دیگر پیگیری نکنید اما به نظر می‌رسد با این توافق بسیار مهم‌تر از گذشته هم خواهد شد. سامانه‌ای که بحث بر تحویل گرفتن آن و سپس امتناع روسیه از تحویل آن، سر و صدای زیادی به راه انداخت قرار است به سادگی از سوی روسیه متحد روزهای نه چندان دور ایران در اختیار ونزئولا متحد استراتژیک ایران قرار گیرد و چاوز هم در این سفر نه تنها به عدم تحویل این سامانه به ایران اشاره‌ای نکرده که احتمالا از دریافت بی دردسر این سامانه بسیار خوشحال است، هرچند که ونزوئلا با توجه به بودجه نظامی‌ای که در اختیار دارد می‌بایست هزینه این سامانه را نقدا پرداخت کند. چاوز که معمولا لبخند بر لب دارد، از روز گذشته تاکنون بسیار خوشحال‌تر هم باید باشد، هم قرارداد احداث اولین نیروگاه انرژی اتمی را به آسانی منعقد کرد و هم توان نظامی خود را با خرید تجهیزات و سامانه‌های جدید نظامی بالا می‌برد. باید منتظر بود و دید این بار چاوز «سمند سوار» در نهمین سفر خود به تهران از چه سخن خواهد گفت و چگونه عشق و علاقه خود را به ایران ابراز می‌کند و نتیجه دیپلماسی « لبخند» چاوز در قبال ایران چه قراردادی خواهد بود؟ هرچند که ایران چندان طرفی از قراردادها و همکاری‌های خود با ونزوئلا نبسته است، اما هر چه باشد چاوز دوستی صمیمی برای احمدی‌نژاد است و شاید همین یک دلیل برای ادامه روابط در بالاترین سطح با این کشور کافی باشد.