رضا خان میر پنج برای رسیدن به مطامع خود از ابزار های مختلفی بهره گرفته، به حربه های فراوانی چنگ زده و توطئه ها و نقشه های متعددی را اجرا نموده و سرانجام با "زر و زور و تزویر" به آنچه می خواسته نایل آمد. وی در این راه با افراد شخصیت ها و مقامات مختلف زد و بند نموده و در محافل و کانون های مختلف رخنه نمود و از تمام ظرفیت ها برای اهداف شوم خود استفاده می کرد. در این میان برخی اقدامات وی آشکارا صورت می گرفت اما بعضی از آنها در پشت پرده به صورت مخفیانه و مرموزانه به وقوع می پیوست از جمله فعالیت های مخفی و مرموز رضا خان تشکیل محفلی سری بود که در آن اشخاص متنفذی شرکت جسته و تلاش های خودشان را در راستای مطامع رضا خان به کار بستند. ذیلا به به بررسی و معرفی کانون سری مدافعان رضا خان پرداخته خواهد شد.
از جمله مهم ترین و در عین حال موثر ترین کانون ها و محافل سری مشاوران و همکاران رضا خان که در صعود وی از نردبان قدرت و نهایتا قرار گرفتن بر روی اریکه سلطنت نقش آفرینی کردند جمعیت ناشناخته ای متشکل از گردانندگان حزب سوسیالیست و عناصر کمیته زرگنده بود.
از مهم ترین اعضای این گروه سری می توان به میرزا کریم خان رشتی، سید محمد صادق طباطبایی و سلیمان میرزا اسکندری اشاره نمود. اسرار و رموز مربوط به ترکیب اعضا و چگونگی شکل گیری این هیئت به وسیله سلیمان بهبودی پیشکار مخصوص رضا شاه سال ها بعد از وقوع این رخداد بر ملا و اسناد و مدارک به دست آمده نیز موید گفته های بهبودی گردید.
بهبودی در خاطرات خود آورده است که روز ۱۵ مهر ماه ۱۳۰۲ رضا خان او را احضار کرده و و اظهار داشته است "سید محمد صادق طباطبایی، سلیمان میرزا اسکندری و میرزا کریم خان رشتی و خدایار خان خدمت خواهند رسید" بهبودی از قول رضا خان نقل کرده است که "سردار سپه به من دستور داد که نامبردگان را به دفتر کارم هدایت نما و به سایر مراجعه کنندگان اعلام کن سردار سپه حضور ندارد."
بزودی بین افراد یاد شده و رضا خان قرار داد و تعهد نامه ای امضا شد که به اختصار به ذکر مفاد آن پرداخته می شود.
در مقدمه این پیمان نامه آمده بود:
امضا کنند گان ذیل خداوند متعال را گواه گرفته به کلام الله مجید سوگند یاد می کنند به ضمانت قول و شرافت و ناموس و وجدان خود بر اساس موارد پیوست با یکدیگر پیمان می بندند تا با اتحاد و اتفاق و نیز صمیمت کامل در راه حفظ استقلال و تمامیت ایران گام بردارند و فداکارانه در مسیر پیشرفت و نجات آن از ویرانی ها و اوضاع ناگوار کنونی در حوزه های نظامی، اداری، سیاسی، کشاورزی، صنعت، تجارت، دانش و آموزش اقدام نمایند موارد این توافق به شرح ذیل بود.
۱) این جمع ریاست عالیه نظام ایران را
کما کان مخصوص شخص سردار سپه می داند.
۲) افراد این هیئت هر جا و در هر حال به هر مقام و منصبی نایل آیند از صمیم قلب یار یکدیگر بوده و با جان و مال و تمام هستی خود از همدیگر دفاع نموده نخواهند گذاشت هیچ قوه یا وسیله دیگری باعث تفرقه و جدایی آنان گردد.
۳) این هیئت در تشکیل دولت و کلیه امور مملکتی غیر از امور نظامی که اداره آن با شخص سردار سپه است با یکدیگر مشورت و به اتفاق تصمیم گیری نموده و آن را به موقع اجرا خواهند گذاشت.
۴) هیچ یک از اعضا نمی تواند از موارد این تعهد نامه تخلف ورزد در صورت بروز تخلف تعیین مجازات به عهده جمع خواهد بود.
۵) این هیئت با مشورت و صلاحدید یکدیگر سعی در جذب اشخاص خوش سابقه که به هیچ وجه آلوده به خیانت و ارتشا نباشند خواهند کرد تا در رسیدن به مقصود مقدس با هیئت همکاری نمایند.
۶) این هیئت برای تشکیل دولتی قادر، توانا و لایق اقدام خواهد کرد و تمام همت خود را متوجه این هدف می دارد که دولت مذکور به مدت کافی دستکم سه سال استوار و پایدار باقی بماند.
۷) امضا کنندگان حق ندارند با احدی خارج از هیئت تعهد داشته پیمان شکنی نموده و ناقض این موارد مورد تعهد باشند.
۸) هر یک از اعضا به هر دلیل موجه اگر نتوانند در جلسات حضور یابند هیئت با مشورت یکدیگر فردی را به جای او بر می گزیند. (مانند مرگ یا انتصاب به مقامی یا هر دلیل دیگر)
۹) هیئت حداقل هر ۱۵ روز یک بار تشکیل جلسه خواهد داد
۱۰) این هیئت و موارد فوق به مدت پنج سال لازم الاجرا خواهد بود پس از انقضا این مدت به اتفاق آرا تجدید یا منحل خواهد شد. اما در هر صورت مراتب دوستی بین اعضا باقی و پایدار خواهد بود و هیچ کس حق استعفا در مدت مقرر پنج سال را ندارد.
۱۱) این پیمان در شب سه شنبه ۱۶ مهر ماه ۱۳۰۲ مطابق با ۲۷ صفر ۱۳۴۲ هجری قمری در عمارت شهری سردار سپه با حضور آقایان؛ رضا، سلیمان محسن، عبدالکریم، محمد صادق طباطبایی و خدایار به امضا رسید.
این جمع بویژه محمد صادق طباطبایی همواره مورد علاقه خاص رضا خان قرار داشتند. جالب توجه اینکه این علاقه حتی پس از به سلطنت رسیدن رضا خان همچنان حفظ شد و در زمانه ای که رضا شاه به تمامی یاران و دوستان قدیم خود خیانت می کرد، به اکثر اعضای محفل سری حسن ظن داشت. روایتی توسط سلیمان بهبودی در اثبات حسن ظن رضا شاه به اعضای محفل سری نقل شده است؛ پیشکار مخصوص رضا خان در این باره اظهار داشته هنگامی که درگاهی رئیس وقت شهربانی برای همه پرونده سازی می کرد و با گزارش های روزانه خود می کوشید نظر رضا شاه را نسبت به محمد صادق طباطبایی تغییر دهد، رضا شاه وی را از این اقدام بر حذر داشته و گفته بود "او مرد خدمتگزار و وطن پرستی است ما با هم سابقه داریم او علیه من اقدامی نخواهد کرد این قدر علیه او گزارش ندهید."
میرزا کریم خان رشتی نیز از جمله فعالین این گروه سری بود که از اعضای کمیته زرگنده محسوب می شد، لازم به ذکر است کمیته زرگنده کمیته ای بود که توسط انگلیسی ها برای تمهید مقدمات کودتا در تهران تشکیل شده بود. ریاست این کمیته بر عهده سید ضیاءالدین طباطبایی و محل تشکیل جلسات نیز در زرگنده منزل وی بود. یحیی دولت آبادی، کمیته زرگنده را قوه ایرانی سیاسی برای اجرای کودتا میداند.
میرزا کریم خان رشتی با توجه به شناخت کافی که از رضا خان داشت به عنوان واسطه ارتباط مستقیم اردشیر ریپورتر جی رئیس شبکه اینتلیجنس سرویس در ایران با وی در مهر ماه ۱۲۹۷ آشنا شد و در سال های پس از کودتا میرزا کریم خان رشتی در کنار رضا خان و در نقش مشاور و همبازی آس او بود. در جریان جمهوریخواهی به یکی از صحنه گردانان اصلی ماجرا تبدیل شد و دوشادوش او در این حرکت قلابی تلاش کرد و مخالفان جمهوریخواهی به زد و خورد پرداخت و در ایجاد پیوند میان رضا خان و نیرو ها و جریان های فعال سیاسی نقش آفرید.
این جمع چنان که رخداد های بعدی نشان داد نقش آشکار و موثری در صعود رضا خان به مقام ریاست وزرایی ایفا نموده با جانفشانی های فراوانی در جریان جمهوریخواهی مشارکت ورزید. آنان در ادامه تلاش های خود و با توجه به نفوذ گسترده ای که در مجلس شورای ملی، مطبوعات و محافل حزبی و سیاسی داشتند در تحکیم پایه های قدرت رضا خان و تصدی فرماندهی کل قوا و دست آخر تکیه زدن بر سریر سلطنت از هیچ تلاشی فروگذار نکردند.
سیلمان میرزا و محمد صادق طباطبایی از رهبران احزاب رقیب سال های پس از مشروطه و از فعالان این نهضت، با رایزنی ها و مشارکت فعالانه خود در عرصه های مختلف راه اعتلای رضا خان را هموار ساختند و به پاداش همین تلاش ها در نخستین کابینه رضا خان غالب اعضا را حزب سوسیالیست شکل می داد. سلیمان میرزا به سمت وزارت فرهنگ، قاسم خان صور اسرافیل به کفالت وزارت داخله ، عز الممالک اردلان به وزارت فواید عامه و خدایار خان امیر لشکر به وزارت پست و تلگراف منصوب شدند. محمد صادق طباطبایی نیز پس از تشکیل کابینه به سمت سفیر ایران در ترکیه منصوب شد.
