نصایح بابای دارا قبل از اینکه . . .

این کتاب سوم ضمن اینکه به صورت غیر مستقیم نکات کتابهای اول و دوم را در بر می گیرد، حاوی مطالب بسیار جذابی است که خواندن آن برای هر کارمند و یا کارفرمایی حیاتی است. این کتاب آخرین نوشته رابرت کیوساکی از سلسله کتابهای بابای دارا است. آن دسته از افرادی که با کتابهای بابای دارا آشنا هستند می دانند که تا کنون دو کتاب از این گروه با عنوانهای "بابای دارا، بابای ندار" و "کارراهه بابای دارا" در ایران منتشر شده است. این کتاب سوم ضمن اینکه به صورت غیر مستقیم نکات کتابهای اول و دوم را در بر می گیرد، حاوی مطالب بسیار جذابی است که خواندن آن برای هر کارمند و یا کارفرمایی حیاتی است. سلسله کتابهای بابای دارای رابرت کیوساکی همواره در صدر پرفروشترین های مجله وال استریت قرار دارند و به زبانهای مختلف دنیا ترجمه می شوند. آیا افراد ذاتا کارفرما به دنیا می آیند یا برای کارفرما شدن تعلیم می بینند؟ وقتی که از بابای دارای خود این سوال قدیمی را پرسیدم در جواب گفت: «پرسیدن این سوال که آیا افراد کارفرما هستند یا برای این کار تعلیم می بینند بی معنی است. مثل آن است که بپرسیم آیا افراد ذاتا کارمند هستند یا برای کارمند شدن تعلیم دیده اند؟» او می گوید: مردم آموزش پذیرند. آنها می توانند برای کارفرما یا کارمند شدن آموزش ببینند. تعداد کارمندان به این دلیل بیشتر از کارفرمایان است که مدارس ما به جوانان کارمند شدن را آموزش می دهند. همچنین به این دلیل که بسیاری از پدرها و مادرها به فرزندانشان می گویند: «به مدرسه برو تا کارخوبی پیدا کنی» من هنوز والدینی را ندیده ام که بگویند: «به مدرسه برو تا کارفرما شوی». این کتاب در مورد کارفرما بودن است و توسط یک کارفرما نوشته شده است. کارفرمایی که فراز و نشیب ها و شکست ها و پیروزی های جهان تجارت را به گونه ای ملموس تجربه کرده است. کتاب «نصایح بابای دارا قبل از اینکه کارمندی را رها کنید» از سری کتابهای «بابای دارا، بابای ندار» پرفروش ترین کتاب منتخب روزنامه نیویورک تایمز نوشته رابرت کیوساکی به همراه شارون لچر و ترجمه فرهاد علی نژاد و مهران تاج الدین شامل ده درس عملی برای هر کارفرمایی که بخواهد کسب و کار میلیونی خود را بوجود آورد. در فهرست کتاب این مطالب به چشم می خورد: - موفقیت کسب و کار قبل از شروع آن محقق می شود. - چگونه مشتریان مناسبی پیدا کنیم؟ - چطور کسب و کار کوچک را به تجارت بزرگ تبدیل کنیم؟ - خبره های بازاری در مقابل خبره های تحصیل کرده این کتاب که ۲۵ سپتامیر ۲۰۰۵ (۳ مهر ماه ۸۴) در جهان به بازار آمد در واقع از جهات بسیاری جلد سوم کتاب بابای دارا، بابای ندار است. کتابی که به گفته مجله وال استریت خواندن آن برای تمامی کسانی که می خواهند ثروتمند شوند یک "باید" است. این کتاب چیزهایی را درباره سیستمهای پولسازی سنتی و مدرن به شما می آموزد که در هیچ مدرسه و دانشگاهی نمی توان آموخت. نکاتی که ثروتمندان سر میز شام آنرا به فرزندان خود می آموزند. در مقدمه کتاب می خوانیم: ... یکی از ترسناک ترین روزهای زندگی من، زمانی بود که شغلم را ترک کردم و رسماً برای خودم یک کارفرما شدم. آن روز می دانستم که از آن پس، دیگر از فیش حقوقی ثابت، بیمه درمانی و بازنشستگی خبری نخواهد بود. دیگر مرخصی استعلاجی، تعطیلات و مرخصی های با حقوق در بین نخواهد بود. ازآن روز در آمد ماهیانه من به صفر می رسید و ترس نداشتن یک حقوق ثابت، وحشتناک ترین حسی بود که تا آن روز تجربه می کردم. از همه بدتر، این که نمی دانستم چقدر طول خواهد کشید تا بار دیگر برای خودم در آمد ثابتی دست و پا کنم. چنین فرایندی ممکن بود سال ها به طول انجامد. در واقع در آن لحظه که من کارم را برای ایجاد تجارتی برای خودم، ترک کردم، به علت واقعی ترسی که کارمندان را از تلاش برای تبدیل شدن به یک کارفرما باز می دارد پی بردم. برخی از آن دلایل، از جمله این ها بودند: ترس از بی پولی، ترس از نداشتن درآمد تضمین شده مستمر و فیش حقوقی ثابت و.... واقعیت این است که عده کمی از مردم می توانند بدون پول مدت زیادی را سپری کنند. کارفرمایان به طور کلی آدم های متفاوتی هستند، اما یکی از وجوه تفاوت آن ها با دیگران در این است که آن ها می توانند با بی پولی به شکلی عاقلانه و همراه با درایت مواجه شوند. به عنوان یک کارفرما در آن ایام هزینه های من بسیار زیادتر شده بود. چرا که لازم بود یک دفتر کار اجاره می کردم که جای پارک اتوموبیل، یک میز، روشنایی کافی، یک خط تلفن و لوازم اولیه ای از این دست را داشته باشد. می بایست هزینه مسافرت ها، کرایه هتل ها، کرایه تاکسی ، پول غذا و تهیه کپی ها را هم می پرداختم. همین طور هزینه هایی مانند مخارج تهیه لوازم تحریر، قفسه های مورد نیاز، مجوزهای قانونی، مرسولات پستی، بروشورها، و سایر لوازم و حتی پول قهوه برای دفتر کار را پرداخت می کردم. همچنین می بایست یک منشی، یک حسابدار، یک وکیل، یک دفتر دار، یک مامور بیمه تجاری و حتی یک نفر برای خدمات و نظافت استخدام می کردم. این ها همه مخارجی بود که پیش از این، کار فرمای من همه آن ها را می پرداخت. در آن زمان تازه می فهمیدم که استخدام یک نفر مثل من، به عنوان کارمند در حقیقت چقدر گران تمام می شود. فهمیدم که کارمندان بسیار بیشتر از تعداد دلارهایی که در فیش حقوقی نوشته شده است هزینه زا هستند. بنابراین می توان گفت که یکی دیگر از تفاوت های عمده کارمندان و کارفرمایان آن است که کارفرمایان روش صحیح خرج کردن پول را بلد باشند حتی اگر پولی در بساط نداشته باشند.