«ما فیلم لباس شخصی ها را به مسوولان وزارت اطلاعات داده ایم. لطفاً برخی از اصولگرایان نخواهند دوباره از خاکستر آتش درست کنند.» این اتمام حجت پرویز سروری یکی از فرستادگان لاریجانی با سایر همکارانش است. گذر زمان داشت نقش اش را خوب ایفا می کرد تا همه فراموش کنند کمیته یی قرار بوده «حقیقت» را هر قدر هم که به ضرر باشد، «بیابد» اما گویا برخی از نمایندگان چندان مایل نیستند سال تمام شود و به قول خودشان کمیته یی که برای پر و بال گرفتنش آنقدر هزینه دادند با مهر «کمیته مرده» به این راحتی مختومه شود.
می گویند برایشان هم فرق نمی کند این افراد را «لباس شخصی» بنامند یا «افراد سرخود». مهم این است که رئیس خانه ملت به آنها ماموریت داده بروند و مردانی را که چندین شب متوالی از کوی دانشگاه و مجتمع سبحان گرفته تا حتی خانه های خود نماینده ها در سعادت آباد را مورد هجوم خود قرار دادند، پیدا کنند تا دیگر «سرخودها» اطمینان خاطر نداشته باشند که هیچ کس «سراغ شان» نمی رود.
گرچه اصلاح طلبان مجلس ساکتند و هیچ یک سراغی از این کمیته به اغما رفته نمی گیرند اما خود اصولگرایان عضو کمیته به تب و تاب افتاده اند و اصرار دارند پیدا کردن حقیقت خیلی هم سخت نبوده و هویت مردان خاکستری را پیدا کرده اند و تنها کافی است یک چراغ سبز ببینند تا گزارش کمیته را در صحن علنی مجلس قرائت کنند. گرچه به قول یکی از اعضای کمیته خیلی از حرف ها را نباید در صحن علنی و وقتی میلیون ها نفر می شنوند، مطرح کرد اما باز هم اصرار دارند باید بیایند و بگویند برخی ها آنقدر ها هم حریم امن ندارند و وقتی پایشان به خانه خود نماینده ها باز می شود باید بفهمند حسابی در کار است. به قول خودشان تیم شان هم قوی است، از حمیدرضا کاتوزیان گرفته تا ابوترابی نایب رئیس اول در درون کمیته هستند و بیرون هم که از علی مطهری گرفته تا احمد توکلی عزم کرده اند که نباید کوتاه آمد.
برای اینکه زنده کردن ماجرا بعد از ماه ها سکوت توجیه داشته باشد برای حمله به کوی دانشگاه ماهگرد گرفتند و بهانه کردند حالا که هشت ماه از حمله لباس شخصی ها به کوی گذشته مناسبت خوبی است تا ما هم بیاییم و هر قدر کم از برخی موارد بگوییم و به قول سایت احمد توکلی «ملت فهیم حق دارند بپرسند که این حادثه تلخ به نفع چه کسانی تمام می شد و چه کسانی از آن بهره برداری کردند و حق دارند بپرسند که با وجود نیروهای مسلح رسمی کشور «نیروهای خودسر» اصولاً چه کاره اند؟ از چه کسی دستور می گیرند و چرا پلیس آنها را - حداقل- به جرم حمل سلاح سرد، تعقیب و دستگیر نمی کند؟،»
کمیته حقیقت یاب روز سه شنبه ۲۶ خرداد امسال تشکیل شد. یکشنبه شب به کوی دانشگاه حمله شده بود و لاریجانی معتقد بود مردانی از همان جنس یک شب بعد به خود این اجازه را دادند که به مجتمعی ۴۰ واحدی که نماینده های مجلس هشتم در آن سکونت داشتند، حمله کنند. مجلسی ها دیگر صبر نکردند و درست چند ساعت بعد از اینکه خواب شبانه شان به هم ریخته بود لاریجانی نطق کرد و هسته اولین کمیته مجلس را پایه گذاشت و پیغام داد کمیته یی از مردان امینش تشکیل می دهد تا حقیقت را بیابند. یک روز بعد لاریجانی به لیست وظایف کمیته، کشته شده های بعدازظهر روز دوشنبه در میدان آزادی را هم اضافه کرد و به افکار عمومی در نطقی که از رادیو مجلس پخش می شد، قول داد به همه ماجراها رسیدگی کنند.
اعضای کمیته را هم خود لاریجانی تعیین کرد. خیلی ها صدایشان درآمد که کمیته انتصابی است نه انتخابی و به همین بهانه اصلاح طلب های اقلیت مجلس کمیته را تحریم و از همان اول پیش بینی کردند از این کنده دودی بلند نمی شود. اعضای کمیته هم به راهروهای مجلس آمدند. هنوز چند روزی از تشکیل کمیته نگذشته بود که ابوترابی به میان خبرنگارها آمد و گفت بررسی ها انجام شده و تمام لباس شخصی هایی که شبانه به خوابگاه دانشجویان آمدند، شناسایی شدند. علی عباسپور رئیس کمیسیون آموزش هم در یک خبر جنجالی گفت رئیس دانشگاه تهران راست نمی گوید و نیروی انتظامی می گوید با مجوز وی وارد دانشگاه شدند. اختلافی که بین کمیته و فرهاد رهبر و نیروی انتظامی بالا گرفت. رئیس دانشگاه تهران سریع تکذیب کرد و گفت نیروی انتظامی بدون گرفتن اجازه وارد شده و وقتی او سر رسیده که کار از کار گذشته بود. در عوض مسوولان ارشد نیروی انتظامی به مجلس آمدند. پرویز سروری می گفت حرف هایشان ضد و نقیض است اما نتیجه گرفتند که نیروی انتظامی هم زیاد مقصر نبوده و همه تقصیرها به خاطر همان نیروهای «سرخود» بوده است.
باز برخی از اعضای کمیته مصاحبه کردند و گفتند که موضوع حمله به خانه های نمایندگان را پیگیری می کنند. کاتوزیان از اعضای فعال کمیته می گفت، فهمیدند که تنها خانه نماینده ها نبوده و در آن چند روزی که وضع شهر به هم ریخته حتی به خانه های مردم عادی هم حمله شده است. گرچه از آن حمله ها فیلمی نبود اما خیلی از اعضای کمیته یک روایت واحد می کردند «مردم خیال شان راحت باشد. خانه نماینده ها دوربین مداربسته داشته و فیلم گرفتند و همه چیز در وزارت اطلاعات مشخص می شود.»
کاظم جلالی آن اوایل می گفت قرار است کشته های میدان آزادی را در کنار ابوترابی پیگیری کند اما مدتی که گذشت دیگر حاضر نشد در این باره توضیح دهد. کمیته یی ها می گفتند هم بسیجی و هم مردم عادی که برای راهپیمایی آمده بودند کشته شده حتی مادر و دختری که در مهدکودک همجوار پایگاه بسیج تیر خورده بودند. کمیته به همه خانواده ها قول داد «پیگیری» کند.
هنوز این پیغام را رسانه یی نکرده بودند که برخی از رایحه خوشی ها خط و نشان کشیدن را آغاز و اصرار کردند همین که فیلمی که در مجتمع نماینده های مجلس- از افرادی که شبانه حمله کرده و شیشه خودروی نماینده ها را شکسته و حتی وارد مجتمع مسکونی شده تا طبقه اول رفته و شیشه های لابی را شکستند- توسط دوربین های مجتمع مسکونی نماینده ها ضبط شده و در اختیار وزارت اطلاعات قرار گرفته کفایت می کند و دیگر لازم نیست مجلسی ها پایشان را فراتر بگذارند. با وجود این اتمام حجت رایحه یی ها، کلیدواژه بسیاری از اعضا این بود که باید برای مردم جواب قانع کننده پیدا کنیم. علی لاریجانی می خواست در اوج روزهایی که افکار عمومی به برخی مسائل بدبین شده بود، نشان دهد مجلس می تواند در اوج بی طرفی حداقل اگر نمی گویند حق با چه کسی است، گروه یا افرادی را که در این جریان تخلف کرده بودند، پیدا کند؛ روزهایی که بازار تندروی اصولگرایان داغ بود.
کمیته تحت فشار افکار عمومی ناچار شد در شرایطی که هنوز تحقیقاتش کامل نشده بود گزارش اولیه یی را در صحن علنی مجلس قرائت کند.برخی این توجیه را آوردند که فعلاً مردم روی ماجرای دانشگاه حساس هستند. علیرضا زاکانی که اوایل کار عضو کمیته نبود و اواسط کار به کمیته پیوسته بود تا حامیان احمدی نژاد از کم بودن رای هایشان در کمیته اینقدر گلایه نکنند مسوول شد تا بخش وسیعی از گزارش را تدوین کند. گزارشی که باز هم صلاح دیده شد در صحن علنی خوانده نشود اما باز هم در زیر هرم سبز اختلاف تا جایی بالا گرفت که کار به درگیری شدید نماینده های اصولگرای منتقد دولت و رایحه خوش خدمتی ها کشیده شد. وساطت های لاریجانی هم بی فایده بود. اعضای کمیته در حالی که گزارش قرائت می شد سعی داشتند به دوستان نماینده شان توضیح دهند که گزارش کاستی دارد و می دانند همه آنچه بوده را توضیح نداده اند. اما در مقابل برخی از رایحه خوشی ها مانند حمید رسایی و مهدی کوچک زاده حتی با ابوترابی که از چهره های اصلی کمیته بود گلاویز شدند که هرچه در گزارش آمده همان حرف هایی است که سبزها می زنند و این برخلاف مصالح ملی است.
به این ترتیب کمیته یی که قرار بود از آشوب ها بکاهد خود به جنجالی تازه تبدیل شد. اصلاح طلب ها گزارش را قبول نداشتند و می گفتند خیلی چیزها را نگفته، حامیان دولت می گفتند در گزارش تند رفته اند و اعضا در این میان گیر افتاده و تلاش می کردند مردم، اصلاح طلب ها و حامیان دولت را قانع کنند. غائله یی که گرچه به مرور زمان و در سایه کمیته تازه تشکیل شده ویژه خوابید اما گویی همان یک بار کافی بود تا کمیته حقیقت یاب به کمایی طولانی مدت برود.
لاریجانی البته دستور داده بود دستور کار کمیته رسانه یی شود تا فشار روی مجلس کم شود. اما ناخواسته هر روز رسانه ها پیگیر آن بودند که چرا کمیته تشکیل جلسه نمی دهد. کاتوزیان بارها مجبور شد در برابر رسانه ها تایید کند کمیته مدت ها است تشکیل جلسه نداده و جلسه ها یکی پس از دیگری هر بار به دلیلی لغو می شود.
اما هر بار که لاریجانی مجبور می شد در مقابل رسانه ها قرار بگیرد، می گفت سفیرانش ماموریت یافته اند ماجرا را بدون هیچ گونه اغماضی بررسی کنند و متخلفان را حتی اگر خودی های خاطی باشند باید به میز دادگاه بکشانند. البته برخی از دوستان رایحه خوشی هم عصبانی از آنچه «قیل و قال های بیخود دوستان» می نامیدند بارها تهدید کردند راه شان را از مردان لاریجانی جدا خواهند کرد. این سمت راهروها اعضای کمیته هر بار وعده تشکیل دادگاه لباس شخصی های حمله کننده به کوی را می دادند و چند قدم آن طرف تر برخی از دوستان شان می گفتند کمیته نخست بگوید دانشجو جماعت چه کار کرده که لباس شخصی ها تحریک شده و وارد کوی شدند. گفتند برخی از دانشجویان سلاح سرد داشتند و همین موضوع سبب شده به کوی حمله شود. خبرنگارها هم واسطه بین این دو گروه شده بودند.
دیگر کسی از بقیه پرونده های کمیته حرفی نمی زد و همه چیز در کوی دانشگاه خلاصه شده بود. کمیته یی ها می گفتند حتی اگر دانشجو اشتباه کرده راهش حمله به کوی نبوده و ابوترابی با هماهنگی نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها به دانشجوها خسارت دادند. گفتند حال زخمی ها را پیگیری کردیم. گفتند از دانشجوها دلجویی شده. گفتند کوی را برای بازگشایی دانشگاه ها تعمیر کردیم و در نهایت گفتند کوتاه نمی آییم و به دانشجوها قول دادگاه حمله کننده را دادیم و آرام آرام به همان میزان که افکار عمومی به دنبال زندان ها و بازداشتگاه ها و وضعیت زندانیان که کارویژه های کمیته ویژه بود سوق پیدا کرد کمیته حقیقت یاب هم آرام آرام خوابید.
اما حالا پس از هشت ماه برخی ها دوباره تلاش می کنند کمیته جانی تازه بگیرد؛ جانی که برخی می گویند آتش زیر خاکستر است که نمی گذاریم برخی شعله ورش کنند و برخی از اعضا می خواهند ثابت کنند نه حرف خاکستر است نه آتش، حرف عدالتی است که نباید به کما رود.
