هر پانزده روز یک میلیون و ۵۰۰هزار تومان برای داروهای شیمی درمانی، ۹۰هزار تومان برای تزریق، آزمایش خون، دو میلیون و ۶۰۰هزار تومان برای رادیوتراپی و سه میلیون تومان برای عمل جراحی پرداخت کرده ام اما چه فایده دیگر پولی برای خرید داروی هرسپتین ندارم!
این ها درد و دل دختر جوانی است که تازه شش ماه است از بیماری مادرش خبردار شده و با حسرتی که در چشمانش موج می زند از گرانی و در دسترس نبودن دارویی حرف می زند که بیش از یک ماه است پزشک برای مادرش تجویز کرده اما او هنوز موفق به تهیه آن نشده است، گرچه او عزمش را جزم کرده تا با بیماری مادر بجنگد اما هزینه های بالای درمان، خانواده او را عاصی کرده است.
داروهای هرسپتین که در درمان سرطان سینه مورد استفاده قرار می گیرد برای بیمار حدود ۶۰میلیون تومان هزینه دارد و هزینه درمان با این دارو سالانه بیش از یکصدمیلیارد تومان است.
دکتر مرضیه وحید دستجردی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در نخستین جشنواره کشوری حاکمیت بالینی نیز ضمن اشاره به آنچه گفته شد اشکال اساسی در تجویز هرسپتین را درست نبودن گایدلاین ها عنوان کرد و ابراز داشت این موضوع اکنون اصلاح شده است و اگر پزشک این دستورالعمل را رعایت کند وزارت بهداشت می تواند حمایت مالی خود از داروی هرسپتین را از ۳۰درصد به ۸۰درصد افزایش دهد و به این ترتیب بیمار تنها ۲۰درصد از هزینه دارو را می پردازد. اما آیا به راستی این امر تحقق می یابد؟
سرطان پستان از جمله شایع ترین بیماری در بین زنان است که سالانه حدود ۷هزار مورد جدید سرطان پستان در کشور بروز می کند و خسارت های فردی، خانوادگی و در نهایت اجتماعی فراوانی به همراه دارد و شناخت علامت ها و اقدامات لازم برای تشخیص زودرس و درمان به موقع می تواند نقش مهمی در جلوگیری از عوارض این بیماری داشته باشد. گرچه روند افزایشی آمار این نوع سرطان که هزینه زیادی را برای درمان می طلبد زنگ خطری است که به صدا درآمده است.
در واقع سرطان پستان بیش از سایر انواع سرطان ها باعث گرفتاری و حتی متاسفانه مرگ زنان می شود، سرطان در زنان یکی از سه علت نخست مرگ در تمامی سنین است.
در هرحال جدای از مباحثی که درخصوص پیشگیری از این نوع سرطان مطرح می گردد، درمان و پیگیری مستمر حتی بعد از درمان است که قدری آسیب زاست و خانواده هایی را که یک نفر از آنها دچار این بیماری است را به چالش می کشاند.
خانم رضایی، ۳۵ساله است اما به علت شدت بیماری قادر به صحبت کردن نیست و همسر وی نیز گویا حوصله ای برای توضیح دادن درباره سختی هایی که برای درمان او کشیده است ندارد چراکه خانم رضایی هم با وجود تحمل همه سختی های بیماری و گران بودن هزینه درمان، متاسفانه نتیجه مطلوبی از درمان خود نگرفته است.
زهرا هم یکی دیگر از مبتلایان به سرطان سینه است که از اردیبهشت امسال با این بیماری درگیر بوده و با جراحی، سینه او تخلیه شده است. او که تنها ۴۷سال سن دارد می گوید تاکنون هزینه بسیاری بابت درمان پرداخته ام و حتی ناچار به فروش خانه خود شده ایم و حالا هم دکتر داروی هرسپتین را برایم تجویز کرده که موفق به خرید آن نشده ام.
او که دو فرزند ۲۷ساله و ۲۰ساله دارد از شرایط نامناسب زندگی اش می گوید چرا که هزینه نخستین آمپول او ۳میلیون و ۴۰۰هزار تومان است و برای باقی آمپول هایی که تعداد آنها ۱۲ آمپول است باید یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان پرداخت کند.
خانم بیابانی، بیمار ۴۸ ساله دیگری است که در چهار سال گذشته برای درمان بیماری خود بیش از ۷ میلیون تومان خرج کرده است و می گوید که بیشتر هزینه درمان خود را از اطرافیان قرض کرده است و اکنون برای مصرف داروهای خود که باید از سه ماه دیگر آنها را شروع می کند، پولی ندارد.
از دیگر بیماران مبتلا به سرطان سینه فاطمه است. او که از فروردین امسال متوجه بیماری خود شده است می گوید که یک ماه بعد از عمل، ۸ جلسه شیمی درمانی کرده است و ۲۰ روز پس از آن رادیوتراپی را آغاز کرده و اکنون ۸ روز است که درمان رادیوتراپی او به پایان رسیده است. او برای شییمی درمانی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و برای عمل حدود یک میلیون تومان هزینه کرده و به تازگی دو میلیون و ۴۰۰ هزار تومان برای درمان با برق از آشنایان خود قرض گرفته است.
او از هزینه ای که بابت رادیوتراپی متحمل شده است بشدت شکایت دارد و می گوید که این هزینه برایش بسیار ناراحت کننده بوده و در این شرایط پزشکان مرتب از او می خواهند که عصبی نشده و حرص نخورد، او می گوید: زمانی که پولی برای درمان ندارم چگونه حرص نخورم. فاطمه علاوه بر هزینه های بالای درمان خود از کیفیت دستگاه های رادیوتراپی هم ناراضی است و می گوید تعداد دستگاه های با کیفیتی که عوارض جانبی زیادی نداشته باشد، بسیار کم است و بیشتر بیمارانی که همزمان با من از درمان رادیوتراپی استفاده می کنند از شهرستان ها به تهران آمده اند و این امر علاوه بر درمان هزینه های بسیار دیگری هم به بیماران تحمیل می کند.
همان طور که پیش از این به آن اشاره کردیم مسئولان بهداشت و درمان کشورمان از پرداخت ۸۰ درصدی هزینه داروی گران قیمت هرسپتین برای درمان سرطان سینه خبر داده بودند اما آنچه که از بیان بیماران مشخص است عدم پذیرش بیمه ها در خصوص پرداخت هزینه این داروست.
نکته حائز اهمیت دیگر در این زمینه آن است که اگر مسئولان بهداشت و درمان می دانستند در فاصله زمانی تصویب تا اجرای چنین حمایت هایی چه تعداد بیمار جان خود را از دست می دهند، قطعاً اجرای چنین مصوباتی را به محض تصویب، الزامی عنوان می کردند، با توجه به اینکه با تمام تلاش های نظام های درمانی همچنان آمار ابتلا به این سرطان در کشور بالاست.
کاهش یک دهه سن ابتلا به سرطان پستان نسبت به نرخ جهانی
مریم انصاری عضو هیئت علمی پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران در این خصوص گفت: سالانه ۷ هزار ابتلای جدید به سرطان سینه در کشور داریم و آنچه که اهمیت دارد کاهش سن مبتلایان به این بیماری در کشورمان نسبت به کشورهای دیگر جهان است. در واقع با توجه به آمارهای موجود سن ابتلا در بین زنان ما یک دهه کاهش یافته است.
وی که مدیر داخلی کلینیک سرطان پستان پژوهشکده است در خصوص علل بیماری، روش ها و هزینه های درمانی اظهار داشت: ازدواج نکردن، باردار نشدن و شیر ندادن از ریزفاکتورهای ابتلا به سرطان سینه است، به علاوه سابقه خانوادگی احتمال ابتلا به این سرطان را ۲ تا ۵ برابر افزایش می دهد. ضمن اینکه تغذیه نامناسب و چاقی، نداشتن فعالیت فیزیکی، مصرف بی علت هورمون، استعمال دخانیات و الکل هم در ابتلا به این سرطان نقش تعیین کننده ای دارد.
انصاری با بیان این که مبتلایان به سرطان در ایران در مقایسه با سایر کشورها جوان تر هستند افزود: این بیماری در میان ۴۵ تا ۵۵ ساله ها شایع تر بوده و جوان بودن مبتلایان، امکان تست ماموگرافی برای تشخیص بموقع بیماری را با مشکل مواجه کرده و متاسفانه هنوز استاندارد تشخیص این بیماری در کشور تدوین نشده است به عبارتی ماموگرافی تا ۱۵ درصد احتمال خطا دارد، در حالی که در ایران این آمار گاه به ۳۰ درصد خطا هم می رسد.
وی ضمن اشاره به ضرورت حمایت های بیمه ای از مبتلایان به سرطان سینه تاکید کرد: با جراحی تا ۶۰ درصد می توان سینه را حفظ کرد و در ۴۰ درصد موارد باید سینه را برداشت، متاسفانه درمان های مرتبط با حفظ سینه و غدد لنفاوی زیر بغل ، زیر پوشش بیمه نیست در حالی که هم جراح وقت زیادی برای این کار می گذارد و هم بیمارستان های دولتی و خصوصی هزینه بیشتری در این باره صرف می کنند و همه این درمان ها از نظر روحی، روانی، اجتماعی و خانوادگی ضربه جبران ناپذیر به جامعه متحمل می کند.
مدیر مرکز بیماری های پستان پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی تصریح کرد: در کنار همه این مشکلات داروهای شیمیایی این بیماران وارداتی و این امر هزینه بسیاری بر بیماران تحمیل می کند. در واقع ۲۰ درصد بیماران نیاز به داروهای گران شیمیایی دارند در حالی که از این میان ۷ درصد افراد سود مطلق از درمان می برند یعنی اگر قرار است سه سال زندگی کنند، ۶ درصد ضرب در سه سال بیشتر زندگی می کنند و در اصل این داروها ۳ تا ۷ ماه عود بیماری مبتلایان به سرطان سینه را عقب می اندازد و متاسفانه ما به علت نداشتن استانداردهای مشخص در درمان سرطان سینه این مسائل را به بیماران توضیح نمی دهیم و آنها را متحمل ۷ میلیون تومان هزینه می کنیم.
انصاری ضمن اشاره به داروی هرسپتین بیان داشت: این دارو از جمله داروهایی ست که همچنان توسط بیمه ها پوشش داده نمی شود و بسیار گران هم هست البته اگر باتوجه به شرایط بازار یافت شود، چرا که برخی از بیماران ما حتی موفق به تهیه آن نشده اند.
وی تصریح کرد: در واقع آنتی بادی های مونکلونال ها سلول سرطان را ردیابی و از بین می برند و نمونه این آنتی بادی ها که به شکل دارو طراحی شده «هرسپتین» است. این دارو مدت زیادی ست که برای رفع سرطان پستان استفاده می شود و گرانی و در دسترس نبودن این دارو به میزان کافی موجب شده برخی خانواده ها حتی تمام زندگی خود را برای درمان بیمار مبتلا به سرطانشان هزینه کنند!
مدیر مرکز بیماری های پستان پژوهشکده پستان جهاد دانشگاهی در ادامه باتوجه به بالا بودن هزینه های درمانی این نوع سرطان اضافه کرد: پژوهشکده سرطان پستان دانشگاهی تنها مرکز ارائه کننده کلیه خدمات تشخیصی و درمانی در یک مکان است و این امر تا حدودی در کاهش هزینه های بیماران اثرگذار است و نکته دیگری که باید به آن اشاره کنیم این است که این مرکز با وجود غیرانتفاعی بودن با بیمه های اصلی کشور یعنی خدمات درمانی، تامین اجتماعی طرف قرارداد است گرچه با بسیاری دیگر از بیمه ها نیز قرارداد دارد.
در هرحال باتوجه به گفته پزشکان از آنجا که درمان قطعی بیماری زمانی رخ می دهد که زود تشخیص داده می شود امید می رود با افزایش آگاهی زنان و دخترانمان از یک سو موجب کاهش تشخیص دیرهنگام بیماری شویم که نه تنها آسیب های جسمی و روانی بیشتری بر فرد دارد بلکه موجب هزینه های هنگفتی هم می گردد، از سوی دیگر شرایط کاهش هزینه های بیماران را با تامین داروهای مورد نیاز آنها از طریق ساخت داخل و یا حمایت بیمه های درمانی فراهم سازیم.
نباید فراموش کرد که خانواده زهرا، فاطمه، خانم رضایی و بیابانی از جمله هزاران خانواده ای هستند که جدای از تحمل فشار روانی که بیماری بر آنها وارد می کند باید هزینه های اقتصادی این مسئله را که کم هم نیست به دوش بکشند و سرعت از پا در آوردن این بیماری به قدری ست که جای هیچگونه درنگ مسئولان نیست!
