ما زیبایی جهان را در تنوع فرهنگی، زبانی و پوششی ِ مردم دنیا می دانیم همانطوری که زیبایی هر گلستانی، بیش از آنکه مدیون زیباترین گل باشد، مرهون ِ گلهای متنوع آن است و لذا با جهانی سازی که در اصل همان غربی سازی می باشد ، مخالف هستیم چون این مسئله را قابل قبول نمی دانیم که چند کشور اروپایی و آمریکایی، خود را جامعه جهانی بخوانند و بخواهند فرهنگها و ارزشهای خود را تحمیل نمایند.
متاسفانه بعضی ها ، به مدد رسانه های گسترده ای که در اختیار دارند سعی می کنند ، فرهنگ ، زبان و پوشش های مردم خود را جهانی نمایند و البته در کنار این مسائل ، فرهنگ ِ لذت طلبی ، نفع طلبی و مصرف گرایی افراطی را که مخرب ِ محیط زیست و مخرب ِ انسان می باشد، ترویج می نمایند در حالی که این کارها ، به ضرر دنیا و حتی به ضرر خودشان می باشد.
بدون حضور ِ فرهنگ های مختلف ، پیشرفتهای فرهنگی ، بسیار کند شده و به مرور زمان به افول می گراید و بنابراین لازم است توجه داشته باشند که داستان ِ فرهنگ و زبان ِ غالبی که فرهنگ ها و زبانهای مختلف دنیا را از بین برده باشد ، مانند داستان کسی است که تمام مردم دنیا را از بین ببرد و خودش تنها بماند ، که مسلما ً در نزد عقلای عالم ، این کار نوعی خودزنی بوده و لذا بازنده اصلی خود او خواهد بود .
هر ملتی که از تنوع فرهنگی و زبانی ِ کمتری برخوردار باشد ، در برابر تهاجمات فرهنگی و نظامی ، آسیب پذیرتر خواهد بود و هر ملتی از تنوع فرهنگی و زبانی بیشتری برخوردار باشد ، در برابر تهاجمات فرهنگی و نظامی ، مقاوم تر خواهد بود چون اقوام مختلف دنیا ، با توجه به شرایط زمانی و مکانی و نیز با توجه به انباشته شدن خواسته های متعددی که دارند و نیز با توجه به نیازها و مولفه گوناگون اجتماعی ، وضیعت و حالات مختلفی در طول حیات خودشان پیدا می کنند مثلا ً در برهه ای از زمان ، منفعلانه عمل می کنند و در زمان دیگری ، حالت تهاجمی به خود می گیرند و یا اینکه ما می بینیم در یک زمانی ، افراد زیادی از یک قوم و فرهنگ خاصی ، دنیا طلب می شوند و به خوشی های دنیا روی می آورند و در برهه زمانی دیگری ، گریزان از دنیا و وابسته به اجر اخروی می شوند و حالات دیگری که هر قوم و طایفه ای در طول حیات خود بروز می دهند و لذا اگر ملتی از تنوع ِ رنگ پوست ، زبان ، پوشش و خلاصه اینکه از تنوع فرهنگی به معنای واقعی کلمه ، برخوردار باشند ، چنین ملتی ، در برابر تهاجمات فرهنگی و نظامی بیگانگان ، بمراتب قوی تر و مقاوم تر خواهد بود چون حالت انفعالی یک قوم را ، حالت تهاجمی ِ قوم ِ دیگر ، جبران خواهد کرد و ما این وضیعت را در طبیعت هم مشاهده می کنیم بعنوان مثال : اگر ما موقع کاشت ، در یک مزرعه برنج ، از چند نوع بذر ِ برنج و به صورت مخلوط استفاده بکنیم ، مقاومت آن مزرعه در برابر آفات نباتی بیشتر خواهد شد و محصول ِ حاصله ، خاصیت و غنای بیشتری خواهد داشت .
چرا در بعضی از کشورهای دنیا ، با روسری خانمها و با پوشش اسلامی آنها مخالفت می شود ؟ در حالی که با پوشش ِ ملیت های دیگر دنیا ، چندان کاری ندارند ، چرا می خواهند پوشش های مورد پسند ِ خودشان را به دیگران تحمیل نمایند ؟ و چرا بعضی ها منفعلانه آن را می پذیرند ؟ چرا بعضی ها آنقدر منفعل ، ضعیف النفس و خودباخته هستند که موسیقی های فرهنگ و کشور خود را فراموش می کنند و آنگاه اشعار ِ شعرای خودشان را با سبک وآهنگهای غربی می خوانند و از آنها تقلید می نمایند ؟ اگر این تقلیدها خوب است ، پس چرا آنها از شما تقلید نمی کنند ؟ چرا سبک ها ، آهنگ ها و موسیقی های قدیمی دیگران را با عنوان اینکه اینها جدید هستند به ما تحمیل می نمایند و گوش بچه های ما را به آنها عادت می دهند و کاری می کنند که نسل جدید ، با موسیقی های ما بیگانه بشوند ؟ مگر هر چیزی که جدید باشد ، خوب است ؟! این چه حرف ِ بی منطق و غلطی است که دیگران به فرهنگ ما وارد کرده اند ، اگر این حرفهای که می زنند درست باشد ، پس باید اشعار حافظ و سعدی را فراموش بکنیم چون آنها هم قدیمی هستند و یا اینکه ، گل های مختلف را دور بریزیم چون آنها هم قدیمی هستند و هزاران سال است که در دنیا به همین شکل ، وجود دارند ! و یا یا آثار باستانی را از بین ببریم که آنها هم قدیمی هستند !
چرا بعضی ها ، میراث فرهنگی کشور ِ خودشان را حفظ نمی کنند و آن را توسعه نمی دهند ؟ و چرا کسانی که در سایه پیشرفتهای مادی خود ، بر دیگران تسلط فرهنگی یافته اند ، تا این اندازه تنگ نظر ، کوته بین و بی ظرفیت هستند که می خواهند میراث فرهنگی خودشان را تحمیل نمایند و میراث فرهنگی دیگران را از بین ببرند ؟! چرا با این کارها ، از زیبایی های دنیا می کاهند ؟!
نباید تبادلات فرهنگی در دنیا ، به این معنا تعبیر و تفسیر بشود ، که یک فرهنگی ، جایگزین فرهنگ ِ دیگری بشود ، بلکه باید به این معنا باشد که محسّناتی از یک فرهنگ ، به فرهنگ ِ دیگری ، همراه با تغییرات مقتضی و لازم ، بدون حذف مورد مشابه در فرهنگ میزبان ، به آن اضافه بشود و این مسئله هیچ اشکالی ندارد و حتی موجب تقویت و غنای فرهنگی می شود .
چرا وقتی که کراوات اسلامی را مطرح کردیم ، عده ای سعی کردند با هجو و تمسخر ، آن را طرد نمایند چرا عده ای همواره پیرو عادات خود هستند مگر نمی بینید که زورمداران و خودخواهان بی سواد دنیا ، با تبلیغ و تکرار و اصرار ، اعتقادات ، زبان و پوشش های دلخواه خود را تحمیل می نمایند و منفعلان ِ روزگار هم ، بی کم و کاست آن را می پذیرند ! به چه دلیل ِ محکمه پسند و منطق پسندی می توانند ثابت نمایند که کراوات اسلامی بد است و کراوات های دیگر ، خوب هستند ؟
البته اگر کراوات ، در جوامع مختلف اسلامی وجود نمی داشت ، ما هم کراوات اسلامی را مطرح نمی کردیم ولی واقعیت این است که کراوات ، در جوامع و کشورهای مختلف اسلامی وجود دارد و در مراسمات رسمی و غیر رسمی و در ملاء عام از آن استفاده می شود .
چه اشکالی دارد که در کنار کراوات های موجود ، کراوات های ِ دیگری هم باشد که اشخاص به وسیله آن بتوانند ، هویت ، اعتقادات ، علایق و باورهای خودشان را به نمایش بگذارند ؟
متاسفانه کسانی که بهره چندانی از علم نبرده اند و صرفا ً دنیای اطلاعات می باشند ، با قضایای مختلف ، اینگونه برخورد می کنند چون علم ، نوری است که خداوند به بندگان مخلص خود می دهد یعنی علم به تحصیل نیست ، بلکه با تسلیم در برابر خداوند حاصل می شود .
و اما کراوات اسلامی اینجانب که نمادی از ذوالفقار امام علی (ع) و قلم می باشد در واقع ، بیانگر اعتقاد ما به ظلم ستیزی و در عین حال علم و منطق می باشد .
ما معتقد هستیم که قلم در دین مبین اسلام ارزش والای دارد و همچنین معتقد هستیم که ذوالفقار امام علی (ع) مقدّس است و حتی بعضی ها آن را قدسی می دانند و به همین دلیل بود که کراوات اسلامی را نمادی از قلم و ذوالفقار امام علی (ع) انتخاب کردم .
ضمنا ً به این نکته هم اشاره می کنم که گره ِ کراوات اسلامی ، مانند گره ِ کراوات های موجود می باشد ولی طول عمودی ِ کراوات اسلامی ، کمتر است بطوری که بر روی قفسه سینه قرار می گیرد .
