چگونه احساسات مان را بیان کنیم؟!

می‌گویند دخترها احساساتی هستند یعنی به راحتی احساسات خود را بیان می‌کنند زود می‌خندند و ذوق می‌کنند، زود اشک شان در می‌آید و عصبانی می‌شوند یا قهر می‌کنند! چیزی توی دلشان نمی‌ماند و هر احساسی را به راحتی ابراز می‌کنند برای همین همه، آن‌ها را احساسی خطاب می‌کنند! راستش حقیقت هم، همین است یعنی یکی از تفاوت‌های مهم زن و مرد در همین ابراز احساسات و داشتن احساساتی پررنگ‌تر نسبت به مردان است. اما این نه تنها یک نقص یا ایراد نیست بلکه یکی از مهارت‌هایی است که روان‌شناسان می‌گویند اگر کسی آن را بلد نباشد یعنی نتواند احساسات خود را به درستی بیان کند، دچار مشکلات و فشارهای روانی می‌شود! بنابراین نه تنها این ویژگی و خصوصیت دخترها خنده‌دار نیست، بلکه خودش یکی از ویژگی‌های مثبت روانی است که دیگران هم باید تمرین کنند. پس فعلا یک هیچ به نفع دخترها! ● به خاطر احساسات روان‌شناسان معتقدند برای این‌که فشارهای روانی توی زندگی‌تان تأثیر نگذارد و روح و روان‌تان را داغان نکند، بهتر است یاد بگیرید بتوانید احساسات خودتان را بیان کنید. تصور کنید آدم‌هایی که مثلا از دست همکارشان عصبانی هستند. هر روز که همکارشان را می‌بینند کلی حرص می‌خورند و از ناراحتی سرخ و سفید می‌شوند، اما یک کلمه حرف نمی‌زنند. می‌خواهند سر به تن همکارشان نباشد اما از کنارش با لبخند رد می‌شوند یا برعکس پدرشان را دوست دارند اما یک بار هم او به نمی‌گویند که چه‌قدر دوستش دارند. این که فکر کنید آدم‌های قوی آدم‌هایی هستند که بتوانند جلوی احساسات خود را گیرند کاملا فکر اشتباهی است. چرا که اتفاقا این جور آدم‌ها یک نوع کمبود و ناتوانی دارند و آن هم ابراز نکردن احساسات است. وقتی ما نتوانیم آن‌چه درون‌مان اتفاق می‌افتد را بیان کنیم نمی‌توانیم معنی آرامش در زندگی را هم بفهمیم و دائم با خودمان درگیر هستیم. به بهانه این‌که مرد باش گریه نکن یا این کارها دخترانه است، دور ابراز احساسات را خط می‌کشید، در واقع هم به خودتان ظلم کرده‌اید هم به اطرافیان‌تان! چون اولا اطرافیان‌تان هیچ وقت نمی‌فهمند شما چه زمانی خوشحال هستید یا چه‌قدر دوست‌شان دارید یا چه زمانی ناراحت هستید و از چه رفتارها و برخوردهایی دلخور می‌شوید. آن وقت نمی‌توانند با احساسات شما همراه شوند یا این‌که فکر می‌کنند کلا با یک موجود بی‌احساس که چیزی نه ناراحتش می‌کند و نه خوشحال طرف هستند. فردی که اتفاق‌های مهم تغییری در رفتار او ایجاد نمی‌کند. ابراز نکردن احساسات باعث می‌شود شما زندگی پر استرس و پر از فشار روانی داشته باشید این‌که نتوانید خشم خود را بیان کنید، این‌که نتوانید به کسی که دوستش دارید ابراز محبت کنید شما را دچار شکست‌های عاطفی و روحی می‌کند و کم کم دچار افسردگی می‌شوید. وقتی ناراحتی خود را ابراز نمی‌کنید خشم نهفته‌ای در شما شکل می‌گیرد که می‌‌تواند روی رفتارهای شما تأثیر بگذارد و شما را به یک آدم عصبی و خشن تبدیل کند. کسی که دائم دارد خودش را از درون می‌خورد و حرفی نمی‌زند. این‌که از قدیم گفته‌اند چیزی را توی خودت نریز منظور همین است یعنی اگر از دست کسی ناراحت یا دلخورید یا اگر از موضوعی حسابی خوشحالید مثل بچه آدم آن را بیان کنید تا دق نکنید. ● چگونه احساسات خود را بیان کنید؟ اگر تا دیروز فکر می‌کردید این کارها دخترانه است و لوس بازی به حساب می‌آید، اگر همه چیزهای خوب و بد را می‌ریختید توی خودتان و دم نمی‌زدید. حالا جان هر کسی دوست دارید بی‌خیال این افکار پوسیده شوید و این حرف‌ها را بگذارید کنار! اگر به دیگرانی که با شما زندگی می‌کنند رحم نمی‌کنید به روح و روان خودتان رحم کنید که زیر این فشارهای روانی دارد له می‌شود! برای این‌که از امروز بتوانید این احساسات درونی را بیان کنید چند راهکار پیشنهادی داریم که بد نیست آن‌ها را امتحان کنید. ● تصورات ذهنی‌تان را اصلاح کنید فکر نکنید چون مادرتان می‌داند شما دوستش دارید پس لزومی برای ابراز احساسات وجود ندارد! همه ما باید بدانیم که یک رابطه عاطفی کلی بین همه مادر و فرزندها وجود دارد. اما خیلی کم می‌توانیم به میزان و استحکام این رابطه پی‌ببریم، بنابراین بیان آن، هم دل‌های شما را به هم نزدیک خواهد کرد و هم دوستی‌تان را قوی‌تر از پیش می‌کند. ابراز محبت و عاطفه رابطه‌ها را محکم می‌کند و اجازه نمی‌دهد اتفاق‌های کوچک، محبت شما را کم رنگ کند. بنابراین این گونه تصورات ذهنی که چون مثلا با مادرتان می‌روید خرید پس دوستش دارید یا چون دارید صبح تا شب کار می‌کنید همسرتان خودش می‌فهمد که دوستش دارید را بگذارید کنار و خودتان را از محبت هم محروم نکنید. ● شجاع باشید نترسید؛ مهم‌ترین کلید ابراز احساسات شجاعت است. خیلی ها فکر می‌کنند اگر کلمه دوست داشتن را بیان کنند، بقیه به آن‌ها می‌خندند یا به نظرشان خیلی لوس و حتی سبک می‌آید! خیلی‌ها می‌ترسند مورد تمسخر دیگران قرار گیرند وقتی بگویند که من از شوخی شما دلخور شدم! شاید بیان دوست داشتن در خانواده شما باب نباشد اما این دلیل نمی‌شود از آن بترسید، شاید در ابتدا کمی برای همه عجیب باشد اما کم کم دیگران هم از شما یاد می‌گیرند و این به هیچ وجه خجالت کشیدن و ترسیدن ندارد. شجاع باشید. اگر به دوست‌تان بگویید که از دستش ناراحتید اتفاق بدی نمی‌افتد. تنها او می‌فهمد که یکی از دوستانش را رنجانده است یا قبول می‌کند یا نه! اما شما خیال‌تان راحت خواهد شد. ● راه‌های ابراز احساسات را بلد باشید درست است که می‌گوییم بروید و از امروز احساسات خود را بیان کنید. اما قبلش باید بدانید برای ابراز احساسات از چه شیوه‌هایی استفاده کنید. بهترین شیوه ابراز احساسات بیان گفتاری آن است. یعنی با همین زبان خود آن را بیان کنید، اگر نمی‌توانید چنین کاری کنید می‌توانید به طور غیر مستقیم آن را ابراز کنید. موقع خوشحالی با خریدن هدیه یا موقع ناراحتی با اخم کردن می‌شود احساس‌تان را بیان کنید. اگر این راه‌ها را بلد نباشید مطمئن باشید به رابطه‌تان گند می‌زنید! مثلا موقع ابراز محبت به مادرتان چنان جیغ می‌کشید و می‌پرید توی بغلش که بنده خدا سکته می‌کند. یا موقع ناراحتی می‌خوابانید توی گوش همکارتان! پس بی‌گدار به آب نزنید. ● این حق شماست اگر کسی با رفتاری شما را رنجانده است و شما از دست او عصبانی و ناراحت هستید باید به او بگویید. فکر نکنید زشت است خوبیت ندارد در مورد شما چه فکری می‌کنند یا ممکن است طرف مقابل‌تان ناراحت شود! مطمئن باشید این حق شماست که ناراحتی خود را نسبت به رفتار یا افکار دیگران منطقی بیان کنید و اصلا به معنی پررویی یا بی‌ادبی نیست. شما آدمید و ویژگی‌های خاصی دارید ممکن است رفتاری شما را آزاد دهد پس آن را به اطرافیان بگویید تا هم آن‌ها بدانند چه چیزهایی شما را می‌رنجاند و هم شما با این احساس ناراحتی، آرامش خود را خراب نکنید. وقتی ما نمی‌توانیم مثلا خشم خود را بیان کنیم دست به آزار روحی یا حتی جسمی خودمان می‌زنیم و زندگی را با افکار ناراحت کننده برای خودمان تلخ می‌کنیم، اما وقتی به دوست‌مان می‌گوییم این‌که به ما خندیده، ما را ناراحت کرده است، دیگر لازم نیست فشار روانی تحمل کنیم.