یک فصل دیگر بمان

موضوع انتقال سسک فابرگاس به بارسلونا به یک سوژه تکراری در فصل نقل و انتقالات تبدیل شده و به نظر می‌رسد با اظهار نظر اخیر او جدایی این هافبک اسپانیایی از آرسنال حداقل در تابستان جاری منتفی شده و او یک فصل دیگر نیز در امارات خواهد ماند. فابرگاس طی هفته‌های اخیر تحت فشار زیادی قرار داشت و از یک سو علاقه‌مند بود تا به باشگاه سابقش برگردد و از سوی دیگر مخالفت ونگر و درخواست هواداران مانع از این جابه‌جایی می‌شد. در نهایت او تصمیم گرفت یک فصل دیگر در لیگ برتر بماند تا شاید بتواند توپچی‌ها را در رسیدن به عنوان قهرمانی یاری کند. پیش از این نیز بازیکنانی بوده‌اند که در چنین وضعیتی قرار گرفته و ترجیح داده‌اند تا یک فصل دیگر را نیز در کنار تیم خود مانده و سپس راهی باشگاه جدید شوند. در ادامه به بررسی چند مورد از این بازیکنان می‌پردازیم. ▪ پاتریک ویه‌را(آرسنال، فصل ۲۰۰۴-۰۵): کاپیتان سابق توپچی‌ها چند فصل پیاپی مورد توجه رئال مادرید بود اما پس از اینکه آرسنال در فصل ۲۰۰۳-۰۴ بدون شکست فاتح لیگ برتر شد تصمیم گرفت باز هم در لندن بماند. فصل بعد او افت زیادی داشت و در نهایت ونگر در تابستان ۲۰۰۵ تصمیم به فروش او گرفت. ویه‌را در این زمان دیگر آن بازیکن پرطرفدار سابق نبود و حتی رئال مادرید نیز برای خرید او دست به کار نشد. پاتریک به سری A برگشت و در دو فصل پیاپی قهرمانی این رقابت‌ها را با یوونتوس و سپس اینتر به دست آورد. با این حال او هیچگاه به آن بازیکن مقتدر آرسنال تبدیل نشد. ▪ اشلی کول(آرسنال، فصل ۲۰۰۵-۰۶): یکی از بهترین محصولات آکادمی فوتبال آرسنال که تا قبل از انتقال جنجالی‌اش به چلسی بسیار محبوب هواداران بود. کول با جنجال زیادی راهی دیگر تیم لندنی شد تا به بازیکنی منفور در بین آرسنالی‌ها تبدیل شود. او در ابتدای فصل ۲۰۰۵-۰۶ قرارداد جدیدی را امضا کرد اما بیشتر فصل را به دلیل مصدومیت از دست داد و گائل کلیچی جای او را گرفت. ▪ تیه‌ری آنری(آرسنال، فصل ۲۰۰۶-۰۷): او با جدایی ویه‌را بازوبند کاپیتانی را تصاحب کرد و در دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۶ برابر بارسلونا سرگروه تیمش بود. تابستان همان سال بارسا تلاش زیادی برای به خدمت گرفتن بهترین گلزن تاریخ باشگاه آرسنال انجام داد اما آنری تصمیم گرفت یک فصل دیگر نیز در لندن بماند. در نخستین فصل حضور آرسنال در ورزشگاه امارات او با مصدومیت‌های گوناگونی مواجه شد و زمانی که در زمین حضور داشت نیز نتوانست با هم‌تیمی‌های جوان خود هماهنگ شود. آنری در تابستان ۲۰۰۷ راهی نیوکمپ شد و این جابه‌جایی در آن زمان برای هواداران بسیار قابل هضم‌تر از سال قبل از آن بود. ▪ امانوئل آده‌بایور(آرسنال، فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹): مهاجم توگویی جانشین بسیار خوبی برای آنری بود که در فصل ۲۰۰۷-۰۸ توانست ۳۰ گل برای تیمش به ثمر برساند اما آرسنال به جامی نرسید. آده‌بایور در تابستان ۲۰۰۸ هواداران زیادی پیدا کرد و میلان و بارسا سخت به دنبال خرید او بودند. تلاش آرسنال نتیجه داد و او یک فصل دیگر در امارات ماندنی شد. انتقالش به منچسترسیتی با واکنش تند هواداران و سپس شادی گل عجیبش برابر آنها در دیدار دو تیم همراه بود. ▪ کریستیانو رونالدو(منچستریونایتد، فصل ۲۰۰۸-۰۹): پس از سپری کردن سالی متفاوت در فصل ۲۰۰۷-۰۸ در جمع یونایتدها که با به ثمر رساندن ۴۲ گل همراه بود، رونالدو مورد توجه رئال‌مادرید قرار گرفت و مذاکراتی بین دو طرف انجام شد. یونایتدها از اینکه رئال با بازیکن آنها مستقیما وارد مذاکره شده بود عصبانی بودند. در آگوست سال ۲۰۰۸ رونالدو رسما اعلام کرد که برای یک فصل دیگر در جمع شیاطین سرخ باقی خواهد ماند. پیش از انتقال رویایی‌اش به سانتیاگو برنابئو، رونالدو فصلی به یادماندنی را در اولدترافورد گذراند؛ کسب توپ طلای اروپا، انتخاب به عنوان بهترین بازیکن جهان و فتح سومین قهرمانی پیاپی در لیگ برتر. او همچنین برای دومین سال پیاپی در فینال لیگ قهرمانان حضور داشت و در ۵۳ مسابقه تیمش ۲۶ گل به ثمر رساند تا با خاطره‌ای خوش راهی مادرید شود. ▪ استیو مک‌منمن(لیورپول، فصل ۱۹۹۸-۹۹): یک دهه قبل از آن نیز رئال مادرید برای خرید یک ستاره دیگر لیگ برتر تلاش می‌کرد و در آغاز فصل ۱۹۹۸-۹۹ استیو مک‌منمن، کاپیتان لیورپولی‌ها اعلام کرد که می‌خواهد در تیمی خارج از جزیره فوتبالش را ادامه دهد. با این حال او فصل را در آنفیلد آغاز کرد اما در ژانویه سال ۹۹ وکیل او از حضورش در اسپانیا خبر داد و در پایان همان ماه مک‌منمن در تست پزشکی باشگاه تایید شد و پیش قراردادش را با رئالی‌ها امضا کرد. این تصمیم خشم هواداران لیورپول را به دنبال داشت و آنها معتقد بودند مک‌منمن می‌توانست برای امضای قرارداد تا پایان فصل صبر کند. این پایان روابط دوستانه دو طرف بود و پنج ماه پایانی‌اش در این شهر بندری بسیار کابوس‌وار به پایان رسید. در اواخر فصل او به دلیل مصدومیت افت زیادی داشت و به همین دلیل از سوی ژرارد هولیه کمتر مورد استفاده قرار گرفت تا کمتر با هواداران و هم‌تیمی‌هایش دچار مشکل شود. در دیدارهای خانگی تماشاگران او را «خائن» خطاب می‌کردند. ▪ ژابی آلونسو(لیورپول، فصل ۲۰۰۸-۰۹): اوضاع آلونسو در آنفیلد کمی با سایر نفرات این فهرست متفاوت است. او از حضور در لیورپول راضی بود و یکی از تاثیرگذارترین هافبک‌های این تیم بود. ژابی در تابستان ۲۰۰۸ و پس از تلاش رافا بنیتس برای خرید گرت بری، هافبک استون‌ویلا با این مربی اسپانیایی دچار مشکل شد. او اعتمادش به بنیتس را از دست داد و تصمیم گرفت در همان سال راهی تیم دیگری شود. با این حال لیورپول توانست او را برای یک فصل دیگر حفظ کرده و آلونسو هم یکی از بهترین نمایش‌های خود را ارائه کرد. در جولای سال ۲۰۰۹ زمانیکه رئال برای خرید او وارد عمل شد خیلی زود تصمیم گرفت به کشورش برگشته و راهی کهکشانی‌ها شود.